Ne sanırsın kendini
gökte parlak yıldız mı?
O bile zaman gelir eskiyip kayar gözden
bulunmaz hint kumaşı olsan da farketmez ki
zaman soldurur yüzü bakılmaz hiç geriye.



ben sana gülüm dedim
sevmeye kıyamayan ellerim
şimdi kırık dal gibi yanımda
gönlüne kök salan sevdam kurudu
bir tas su dökemedin mi hayırsız.



seninle gömdüm tüm umutları mezara
bir tek dal yeşermez üstümde
pişmanlıklarım diz boyu
çamurdan izlerim seni bana getirse de
başkasının bağında açmış zakkum çiçeğisin
zehrini bana bulaştırma.



bak nasıl seyreldi ömür treninin vagonları
garda bekleyen üç beş yolcunun
çetelesini dahi tutmuyorum
inen yolculardan olamadımsa
bu istemediğimden
yorulmadığımdan değildi
hayırsız bir kalp yolcusunun
yalnızlığı kalbime gömüp
buz tutmuş parmaklarıyla
camıma ’’ayrılık vaktidir diye yazmasındandır.



her şafak söküşünde sana bileylense de dilim
kesmiyor hiç bir şarkı yalnız açan çiçeğin dalını
bir hayırsız vardı diyorum
ve susuyorum.





Ayvazım DENİZ