Günün aydın; yüreğin mutlu,
Sevgin daim,
Cuman hayırlı olsun yüreğini sevdiğim kadın
Dedi gözleri hüzünlü bakışlarda,
Sessizce yöneldi rabbe ağlamaklı,
Sevgi gönlü cumanın hayrını,
Ağladı yüreği düşündükçe riyanın kahrını,
Sevmek güne mi düşer,
Kadına mı, ?
Yoruldu yüreği sevdanın yanlışına,
Kahroluyordu oysa ülkenin yanışına,
Günaydın, ülken mutlu, sevgin daim olsun
Toprağını sevdiğim millet demeliydi oysa,

Şimdi güldü yüreği, gözleri gülümsedi,
Maviye yöneldi irisleri, oğuz oldu,
Mustafa Kemal oldu, Alparslan oldu,
Kefensiz toprağa düşen Mehmet oldu,
Gün nasıl aydın olacak diye düşündü
Ülkem yangın yeri
Al bayrak alev alev hain ellerde
Gafiller köşe başı olmuş
Millet uykuya dalmış
Dillerin en güzeli Türkçe unutulmuş
Be gafil sevgi kadına mı düşer bu an
Günün aydın, Yüreğin mutlu
Sevgin daim
Cuman bayram olsun yüreğini sevdiğim milletim
Demeli değil mi şimdi
Uyandırma zamanı değimli Türk’ü
Bırakıp dünyalık sevdaları
Yanma anı değil mi?
Millet sevdasına
Son nefesi vermek vatan uğruna
Düşmek değil kefensiz vatan uğruna
Şahadetim günaydın demek anı değil mi?
Türk’e yakışan duruş bu olmalı
Bırakmalı kadınsı aşkları
Yanmalı dedi vatan aşkına

İ.TÜRKMEN