Vazgeçtim yıllarca bir acıyı kaldıramazdım oysa
Mutluydum, mutsuzdum tek fark küçük dünyamda
Vicdanım rahat değil gözyaşlarım en saf halinde
Kaldıramazdım oysa bilmem kaçıncı masalda..

Kaldırımda bir adam yürüyordu.
Sessiz, sakin rüzgarın uğultusunda hüzne meydan okuyordu
Elleri ceplerinde gökyüzünü seyrediyordu
Yüreğini nereye koydu bu adam ağır gelmişti çünkü
Kime ne dostluk kalmış ne de arkadaşlık
Ya sen yalnız tek başına Yaşadın
Bize ne oldu böyle hayaller suda mı? kaldı
Bir sarhoş adamın mısrasında geziyor adın
Bir resim çiz, bir adam çiz mesela.
Kalbi olmasın diyorum. anımsasın beyaz kağıda..
unutulmuştur tüm gidenler henüz vakit erken
İşte böyle gönül derler adına şimdi git artık..
Vazgeçmek artık benim ve senin için bir ihtimal
Hayal kırıklıkları geçmez artık.
Karşılıksız yaşamak kaderden kadere kaçış.
Olmuyor acıların adını koymak lazım
Yitirmesin kendini umutlar tükenmesin sakın
İnsan bir aşk masalın’da yaşıyor
Gürültü kopuyor uzaklardan bir ses bir nefes
Ve hayat insana sevmeyi öğretiyor...

~`Osman Bulut