bir kaç kelimelik sözlerinin arasında yalanla yaşarken sen öylece
ben hep haylaz bulutları ağırlardım sensiz aldığım her nefesde
ki...her ezan vakti ağlarken duygularım dar ağaçının gölgesinde
senin umutla umuda sıktığın kurşunlar yaraladı yeniden beni



ve ben ne çok sessiz intiharlar biriktirdim buz kesen ellerimde
kahpe bir sevdaymış senin ki telafisi olmaz artık ahir ömrümde
ki yalanla gerçek arası yaşayışlarının ardından bakarken öylece
ben bütün yaralarıma şimdi tuz basıyorum sen hiç bilmesen de



hiç bir şey temiz değil bekareti bozulmuş artık bütün akşamların
silahın namlusu dayamış mutluluk değil de sanki afatı bir zulum
ve ben sürgün edilmişken senden uzağa düşlerim bu kadar yılgın
varsın yeniden çivilensin kederler bir biri ardına bana kime ne



ve gel gör ki kabus dolu gecelerimin yok bende devri yada nöbeti
mevzilerde hep peşkeş çekip kirletiyorlar bütün masum sevgileri
ki... alehimde ki yargısız infazlarım okundukça bana titriyor dilleri
bundan sonra karanlık günlerime yeni bir ay doğsa bana ne fayda



artık ben gidiyorum sessiz sedasız bilmediğim karanlık bir meçhule
sana veda etmek zorlasam da inan ki gelmiyor gelmeyecek dilime
ayrılıkların en güzeli belki de böylesi makbuldür yada hiçi hiçine
beddua dolu sözlerini ardımdan sıralasan bana ne sussan bana ne




ay/su