içimin dar dehlizlerinden düşüyorum
buz kesmiş izbe caddelerine
ve s/ağır bir döngüden b/akıyorum şimdi
yüzünün gamzelerine

acıyor ellerim
yıldız yığını saçlarına değdikçe
ki kan çanağı g/özlerim keder dolu
g/özlerim g/özlerine değdikçe

oysa ki...
usul usul sisler çökerken yüreğime
sen yeniden coğalıyorsun içimde
gülüşün
gözlerin ve tenin
şimdi bir alev topu yüreğimde

ki bilsen
kaç acının imtihanından aldım kendimi
ve kaç intihar gecelerinden
bir ömre bedel sürgünlerinden geliyorum
talibim sevgine

ki ben yudum yudum içtim hasretini
eylül kesiği bileklerimden
çok erken çökerken akşamlar içime
ne mazi silinirdi g/özlerimden
ne de bir umut doğardı geleceğime

ki... hep kırılgan bir hoyratlıkla geçti hayatım
esmer ellerinde şekillenirken günler
ve ben bir sigara yakardım
sigaramı yakarken yanardım kendimde


oysa ki...
ne çok pişmanlıklar vardı içimde
yaşanmışlığa dair
ve ömrümün bu son deminde
yarım kalmış bir sevda yanardı içimde


heyhat gel de gör şimdi
kekremsi s/özlerimde yeniden s/aklanıyor sevgiler
ve zaman askıya alınmış kadar arazlı
yetim kalmış bir aşkı anlatırken bütün hikayeler
öksüz bir çocuk ağlıyor içimde


ay/su