Kan damlası gün batımı açılır
Söğüt dalları dökülür yüzüne
İki yıldız gökte dans eder
Gölgesi düşer dereye
Sesinse kuşların dilinde

Sonra renkli bir cümbüş olur
Adımlarınla mevsim
Sen sanmaki bahardı,
Son bahar değil
Kış olsa bile resim

Ama yoksun duvarda kaldın yine
Sanki canlı bakışların
Rüzgarlar esmese bile
Dagalanırdı saçların

Yanağından dudaklarına kadar
Bir sevinç dolusu anlam gizli;
Sıcak çayımın dumanında
Bazen buhar olmuş camda
Adını yazdırır ,ezberlemiş parmaklarıma

Kan damlası gün batımı açılır
Eski zamanlardan kalma
Aşkın simgesi; kan damlası
Hüzünlü bir masalı
Bahçemize getirir

Aniden sesler boğulur sensizlikte
Işık yönünü kaybeder gölgende
Kapı sesleri çınlatır kulağımı
Korkarım sen gelmedin yine

Bugünü bitiriyor yine karanlık
Dünden daha hüzünlü
Neyim kaldı kaybedecek
Olsa olsa bir mum ışığı

Kan damlası gün batımı açılır
Unuttuğum zaman değişirsin
Sen , ’aşk tanrıçası’
Eski zamanların...

8.3.2016
A. ÖZGÜR EGEMENLER