sil baştan gök kubbeye yazılırken kabulsüz dileklerim
dilim bütün tövbeleri mi bozguna uğratır bir hiç için



gözlerimin haresini gölgelendiren ışık tebessümlerindir
cayır kuşlarının çığlıklarıyla hırpalanırken yüreğim
ki... ay gözlerin de doğardı sendin sabah güneşim
kabuk tutmuş yaralarımı için için kanatırken hasretin



artık bütün kapıları çarpıyorum hasretlerinin üstüne
gözlerimin namlusuna sürdüğüm uykularım bir piç misali
ve.. bedenim sahipsiz bir kurşuna ev sahipliği ettikçe
ben yine parmak uçlarımdan kanarım her gidişinin ertesi



ve bin parça da çimdik çimdik koparırlar etimi tenimden
dur diyemeyecek kadar mecalsizdir benim dilim



gözlerine tutkun olmuş gözlerim şimdi hüzün çeşmesi
her gün bir başka kederler sarıp sarmalarken beni
ve... ben kendi içimde kendime sürgün bir derviş misali
med-cezirlerin garip yolcusuyum ellerimde kederlerim



içinde bulunduğum bu sukunet san ki ölüm öncesi sessizliği
zemheri ayazı kadar soğuk ve tıpkı kör bir zindan ertesi
ü ş ü y o r u m
ve sen bilmiyorsun nedir bu çaresizliğim



ay/su
bak yine sesime buğulu bir hazan düştü
kederli bir buluta eşlik ediyorum yine nemli gözlerim