kirli otel odalarında yağmalanırken sevdalar
bakir şehirler kana bulandı gece sabaha kavuşmadan



kim bilir
adını anan dudaklarım sana susar
konuşmaz bir daha



bak yine yüreğimde kurdun idam sehpalarını
bütün masumiyetleri kurşuna dizdin hiç umursamadan
ki kirlettiğin bedenim şimdi aklanır mı ? bilmem ki
gecenin sessizliğini yırtarken duygular çığlık çığlığa



şimdi ben payıma düşen kederleri aldım da gidiyorum
emanet sevdamı da söküp atacağım bu sen canımdan
bilirim ki bayat tatsız tuzsuz bir ölüm bekliyor beni
ellerinle boynuma geçirdiğin o yağlı urganların ucunda



çek artık korkma
ince boynuma hep kalın geldi urganların bu güne kadar
ki bu can seninle birlikte zaten yaşayan bir ölüydü
üryan susuşlarıma sen bu kadar sağır kaldıktan sonra



ve gözlerime bakma
imlası bozuk sözlerinde istersen yargıla beni baştan sona
peşmürde bir hayatı bil ki sen yaşatamazsın asla bana
ve sen yabancı şehre bir düşmüş kaçak mülteciler gibi
ürkek ürkek durma karşımda



biliyor musun ?
yine de dokunur içime ürkek bakışlarının o ılıman gölgesi
lirik akşamlarda hasretinle canım zaten çıkardı canımdan
ki ben kaybetmeyi aslında seni severken öğrenmiştim
sen dayarken ihanet silahının o soğuk namlusunu şakağıma



ve korkma
sakın aldırma
hatta unut her şeyi
hiç bir şeyi anımsama



kifayetsiz gecelerde hasretinle söylediğim bütün sözlerimi
unut yokluğunla dile gelmiş satır satır hasret şiirlerimi
ellerimi
gözlerimi gözlerimde ki sevinçlerimi
ve fesleğen kokulu gecelerde sevişmelerimizi de unut
unut
benden sana kalan ne varsa



ay/su



ihanete uğramış bütün yüreklerin hatırına
adımı anma