Hey çocuk sorma siyah beyaz mücadelesini.
Sen dengeyi yakala.
Ne dünden kop, ne yarına olan inancından vaz geçme.
Sen köksüz dal veren çınar hiç gördün mü?
Ya rengarenk renk bir çiçeğin topraktan ayrılırken nasıl öldüğüne tanık oldun mu?
Sen gök kuşağına inancın bilele. ..
Yakamozların gece neden parıldadıklarını, yıldızların can deyince nasıl gözlerime yansıdıklarını hisset.
Bırak rüzgar tenime, dalgalar sahillere koşsun.
Bırak gök üzerime ağlasın.
Bırak şimşekler sarsın dört yanımı.
Sana söyledim ya; er meydanında tek geri adım atmak bize yakışmaz.
Bak ışıldıyorsam bir kılıç gibi asaletimce yüce..
Ben insanım çocuk, insan...
Onur kavgaya bilelenir inancım.
Ölümden, arkamdan vurulmalar dan korkmam Alihan.. Ben düşerken bile nasıl kalktığıma odaklandı. ..
Sana ödev olsun. Hüzünlü duruşum ve mağrur gidişim.
Ben seferlerin ve zaferlerin yorgunuyum
Yorulduğuma üzülme; bir kardelen misali an ömre yoktur eyvallahım.
Düşerken sevdamın renginde mavi yim. ..
Hey Alihan Özduman; Şimdi bir not yaz, beyaz kağıda kurşun kalemle...
Ben bir mavzer gibiyim patladığında dağ yankılanır.
Namlulu terk eden deli fişek gibi, yolum hedefimedir...
O hedef neresidir diye sorma.
Ben hak yolunda, adalet üzere yol ananım. ..
ŞİİR