yüreğe
kilitlenen
yüreğin
ateşteki
tavrı

...

Bir ekran ışığında büyüttüm kendimi,
kimse bilmedi kaç defa sustuğumu.
Bir “merhaba” kadar yakındı herkes,
bir vedâ kadar uzaktı çoğu.


...

Kırk yıl hatırı olsun diye değil,
Bir ömür hasretime ortak olsun diye.

Aynı gökyüzünün altındayız, biliyorum.
Belki sen Antakya'nın bir sokağında yürürsün,

...

Safarova Sabrina Fazliddinovna, 7 Eylül 2005 tarihinde Özbekistan’ın Navoiy ili, Hatırçı ilçesinde dünyaya geldi. Çocukluğundan itibaren öğrenmeye, sanata, müziğe ve edebiyatın büyüleyici dünyasına derin bir merak duyarak büyüdü. Kelimelerin gücü, şiirler ve insan ruhunu yansıtan edebi eserler, onun hayatındaki en büyük ilham kaynağı oldu.
Aile Hayatı
Üç çocuklu bir ailenin en büyük evladı olan Sabrina, kardeşlerine her zaman örnek bir abla olmuştur. Ailesindeki yetenek çeşitliliği dikkat çekicidir; ortanca kardeşi de kendisi gibi sanat yolunu seçmiş yetenekli bir sanatçıdır. En küçük erkek kardeşi ise Rusça eğitim veren bir ortaokulda 7. sınıf öğrencisi olup, geleceğin başarılı bir kalp cerrahı (kardiyocerrahi uzmanı) olma hedefiyle eğitimine devam etmektedir.
Eğitim Hayatı
Eğitim hayatına Rusça eğitim veren bir okulda başlayan Sabrina, çocukluk hayalini gerçekleştirerek Özbekistan Devlet Dünya Dilleri Üniversitesi, Rus Filolojisi ve Dil Öğretimi Fakültesi’ne kabul edildi. Şu anda bu saygın üniversitede 3. sınıf eğitimini başarıyla tamamlamış bulunmaktadır.

...

HER HALİN İLE BAM BAŞKASIN
ALLAHIN YARATTIĞI EN GÜZEL VARLIKSIN
YALINIZ SENİ BULDUM KENDİME EN YAKIN
GÜZELLİĞİN İLE BENİ MEST ETTİN
OLDUĞUN GİBİ KAL DEĞİŞME SAKIN

...

Zakkumu zemzem edip içirdin
Ben ömür derken sen vakit geçirdin
Bir nebze sevgi vardı onuda bitirdin

...

SAHİP MİYİZ?

Ne toprağı hor gör ne de denizi
Gözünde büyütme dağda çebişi

...

Sen hangi eğriliğin koynunda doğruldun böyle?
Gözümün nuru gibi sakındığım o muazzam emeği,
Bir kalemde harcayıp giderken;
Hiç mi sızlamadı o göğsündeki et parçası, hiç mi utanmadın dürüstlüğümden?


...

Sen hangi eğriliğin koynunda doğruldun böyle?
Gözümün nuru gibi sakındığım o muazzam emeği,
Bir kalemde harcayıp giderken;
Hiç mi sızlamadı o göğsündeki et parçası, hiç mi utanmadın dürüstlüğümden?


...

Getirdim hayallerimi
Anca bu kadar yaşanılası
Mutluluğum oldu.
Ne tasaya, derde mesafe koyabildim
Ne de acılarıma...

...