Misli ile alınır- verilirse gönülden,
İbâdet huşû ile samîmi ve derinden,
Kimse tutmaz ah’rette, bir kimsenin elinden,
Dünyâ keskinliğinden, muhlis deren kalmadı!.
...
Devamını oku »
1
Bazen varacağımız yere,
giderken değil de,
uzaklaşırken ulaşırız...
...
Devamını oku »
Sabah ezânı evvel, doyurulan gönüller,
Şükür için semâya açılan hâlis eller,
Susuzluğa şükreden, gölünde yüzen diller,
Peygamberden şefaat imrenmeyen kalmadı!.
...
Devamını oku »
Saklanmış güzel huylar, açıklansın peş-peşe,
İlâhî duygularla, rûhumuz alsın neşe,
Kimseden saklamayın, servet serin güneşe,
Dün, elinle ne verdin?... çoktan veren kalmadı!.
...
Devamını oku »
Sağlıktan gelen servet; servet harcanan sağlık,
Çıkılan merdivenden, inilen de insanlık!
En iyi denge sağlık, alçalmadan insanlık;
İbâdetle temiz ol!... misvak veren kalmadı!.
...
Devamını oku »
Bir tek şey yapabildik; gökten yukarı duvar!
Yürekler parçalansın!... Allah’a yakın O var,
Kimsenin ayıbını yersiz söylesen ne var!?
Minâre kadar düz ol, îkaz veren kalmadı!.
...
Devamını oku »
Üç’ü aşırdık geri, inanç; daim’ ileri,
Beden alıştı tez-el, seyreltti yemekleri,
Dinlenir huzur alır, cümle âzâ; dizleri,
Mâni yazarım amma, kâmil gören kalmadı!.
...
Devamını oku »
İftarın lezzetine, lezzet katan misâfir,
Onbir ayın elçisi, îmânımıza sefir,
Kin, garaz, gıybet oldu; enaz, bu ayla tehir,
Mâni yazarım amma, hurma veren olmadı!.
...
Devamını oku »
İşte geldim eğim büküm
Davuldur sırtımda yüküm
Huyu güzel ev sahibim
Derim, Selâmünaleyküm!
...
Devamını oku »
Top atılır tepeden, bu bizim Boztepe’den,
Oruçlu fark edilir, önden, yandan cepheden,
Gece uykusun’ böler, bağış ister Rabb’inden,
Mâni yazarım amma, bahşiş veren kalmadı!.
...
Devamını oku »
