Bulmadım mı aşk meleğim ?
Derman veren dizlerinde
Kalmadım mı aşk meleğim ?
Gitme sakın gitme benden
...
Devamını oku »
Hamd ol Kadîm olana ki mîzân O'nun elindedir;
Ne tâcın ihtişâmı örter hükmünü, ne de cihânın gürültüsü.
Mülk O'nundur; kul dediğin emânet gölgesidir.
...
Devamını oku »
El yazınla ve sarhoşken mutlaka
Ve mutlaka bir sigara eşliğinde
Belki bir kaç göz yaşın düşer kağıda
En büyük aşkını anlatan ömrümün
...
Devamını oku »
Olan oldu bu millete velhasıl;
Muhabbetten mahrûm kalınca asıl!
Oyum oldu, buyum oldu desen de;
...
Devamını oku »
Akdeniz'de mavi sular durulur.
Narenciye dalda balla yoğrulur.
Akdeniz gülüsün ey kutlu Mersin.
Tarsus'ta binlerce yıllık iz vardır,
...
Devamını oku »
Bir kentin gürültüsü çekilirken gecenin en kuytu limanına, aklımın kıvrımlarında yankılanan tek bir harf bile yok. Oysa kaç şair harcadı ömrünü bir dize uğruna, kaç mürekkep damladı yalnızlığın soğuk mermerine… Oysa ben, mürekkebin lekelemediği o lekesiz anı, senin o susuşlarında buldum. Ne bir divan şairinin ağdalı gazelindedir hakikat, ne de sokak aralarında çığlık atan o serbest vezinde. Hakikat, senin dudaklarının birleştiği o tekinsiz çizgide, hiç söylenmemiş, söylenmesi asla mümkün olmayan o derin sessizliğin tam kalbinde.
Ben sende kalan o derin sessizliği, yazılmamış bütün şiirlere tercih ederim. Çünkü yazılan her şiir bir eksiltmedir duygudan, kelimeler ki birer dar elbise, birer dar kalıp… Sırtına geçirildiğinde hissin, onu daraltan, onu incilten birer pranga. Sen sustun mu, gökyüzü genişler içimde, sussan; asırlar devrilir gözlerinin kuytusunda. Bir kahve buğusu yükselir masadan, ahşap kokar zaman; sonsuzluk, iki kirpiğinin arasındaki o dar patikada adım adım, sessizce yürünür. Hangi üstat sığdırabildi ki bir mısraya gözlerindeki o kelimesiz çölü? Hangi parşömen taşıyabilir, sessizce bakışındaki o ağır, o sarsıcı hükmü?
Bırak, heceler kırılsın düştüğü yerde, lügatler utansın kendi yetersizliğinden. Şiir dediğin, söylenmeyenin bıraktığı o muazzam izdir; şiir dediğin, senin sessizliğinin ta kendisidir. Kapatıyorum bütün kitapların sararmış sayfalarını, söndürüyorum masadaki o tek mumun titrek ışığını. Şimdi ne hece ölçüsü ararım ne de kusursuz bir kafiye; senin o derin sükûtun ki dünyanın en güzel, en dokunulmamış, ve asla yazılamayacak olan tek şiiridir.
...
Devamını oku »
kağıt hırsız,
söz arsız,
Şiirlere gömüldüler mezarsız..
Her bir âlem,
...
Devamını oku »
Cahillik karanlığı sarmışken dört bir yanı,
Bir güneş gibi doğdun âleme, Ya Muhammed.
Seninle buldu ruhlar huzuru ve imanı,
Işığınla uyandı gönüller, Ya Muhammed.
...
Devamını oku »
Palu’da kaleyiz biz.
Maden’de bakır ocağı,
Arıcak’ta fakir,
Karakoçan’da deli dolu,
Kovancılar’da zenginiz biz.
...
Devamını oku »
Belirsiz zamanlardı kelimelerin.
Dağlanmış mısraların hiçliğe kaydıran,
Doğmaya yakın güneşe doğru
Kalbin sırlarına erişeceğine bilmenin
Ağırlaşmış bir müebbetlik rüyalardır izlerin.
...
Devamını oku »
