Ezbere yaşanan ilişkiler de
Çok çabuk unutulurlar..

Ezberi bozabiliyorsan
Ve kendi cümlelerinle

...

Gözlerin,
Onlar sadece bakmıyorlar
Bakışların yanında bir tutam imdat çağrısı
Kim seni çekip çıkartacak?
Uzat elini!

...

Battı sanmış omzumuza basanlar, ama göğe ermişiz
Halk gözünde sersefiliz, lakin Hakka yakın varmışız.

Yolu mu?

...

ihanetlere
vurdumduymazlıklara
umursamaz kalamam
kaparım gecemi üstüne
banane diyemem.

...

sevda; yüreğini vermektir
sevenlerin en yiğidine.

ey cahiliyye devrinin tatlı çirozu,
sen ki, toy çırağın ta kendisi,

...

nokta gibidir...
birliktelikler!

bir cümle biterken; kendi anlamıyla


...

jeo-fizikçi bir yengeç
ve balık pullarıyla
simlenmiş iki tekne
anılarını anlatırlar
uçurumdaki iki çiçeğe

...

Kemer sıkar kardeş bacı
Kriz kriz dedikleri
Keriz sömürme aracı

Parası olan kazanır

...

Ne biçim insanlarız biz? Konu komşu, akraba nerede o eski günler? Ne yaşayana yakınlık, ne ölüye saygı. Neredeyiz biz, biz ne biçim insanlarız? Aynı apartmandan çıkan cenaze, nereden çıktı, hastamıydı, kazamı geçirdi yoksa yaşlı mı, genç mi? Kimmiş bilmiyoruz. Bir öğlen tatili eve gelen ben, şöyle bir şeyle karsılaştım;
Kapıda apartman yöneticisi,
- Cenaze var da onun için erken geldim - diyor. Kim demeye utandım ve onunla camiye gittim. Musalla taşında yatan, benim komşumdu. Kendimi öyle kötü hissettim ki, baş ucunda durdum;
- Selam ey komşum, ben ne biçim bir insanim ki, seni hiç tanımadım. Adını şimdi gördüm, kaç yaşındasın, hasta mıydın, kaç gün yattın ya da aylar yıllarca mı, ya da kaza filan mi geçirdin? Sen de beni tanımıyorsundur, şimdi geldim. Belki desinler, belki utandığım için ya da kim bilir çok üzüldüm. Evet evet çok üzüldüm ve kendimden iğrendim.
- Ne şimdi bu, günah mı çıkarıyorsun der gibi bakma öyle. Birazdan imam soracak

...

ilişkimi boğdum..
Bir embrio oldum dünya denilen rahimde...
OL/dum ve ÖL/düm..
Dün son kez seviştim seninle..
geçmişimle..

...