Yüzümüze kapandı
O heybetli camiler.
Fitneliği yapandı
Biz günahkâr faniler.

...

o kadar gürültüsüz sevişiyordun ki yüreğim ruhuna vuruyordu. UYAN! UYAN! UYAN! duymuyordun. kutsal kitaplara göre topraktan yaratılmıştık, senin de yalnızlığını üstlenip öyle gömülmüştüm etine. her kavuşmada ardımdan dua edecek farklı farklı evlatlar veriyordun bana. korkuyorsan gözleri çok büyük, hüzünlüysen tepeden tırnağa yaşlı doğuyorlardı. her kavuşmada kan dökülür gibi dökülüyordu terin koynuma. sürekli dayak yiyordun, sürekli idam ediliyordun bana gelirken geçtiğin her camii avlusunda. belki de sebebi buydu; babaya boyun eğer gibi pes edişlerinin, her fırsatta evden kaçan çocuk gibi beni yalnız bırakışlarının. ben de terk etmek istiyordum ne var ne yoksa! sırtında parmaklarıma değen herhangi bir sivilce olup seninle birlikte kalkıp gitmek! öylece kalıyordum. HAYIR! duvardaki saatin kollarında adeta çırpınıyordum geçmesin zaman diye.

ne zaman kederlenip bir sigara yaksam, tanrının üzerimize örttüğü bir muşambaymışçasına delinirdi gökyüzü. sen sigaranı söndürdüğünde ise ne var ne yoksa ıssızlaşırdı kainatta. radyoda siyah-beyaz şarkılar başlar, kapkara ufukta çocuklarım kaybolur ve kaybetme korkumun zifiri odasında yalnız gözlerinin rengi kalırdı tanıdık. kovulduğum cennete geri dönerdim.


...

Şehitler günüdür her bir günümüz..
Şehitliğe döndü artık gönlümüz...
Şehitler yüzünden hürüz,özgürüz.
Şehitler vatanın gerçek sahibi.

...

Rüzgar adın olmuştu senin
Ellerin pencerelere dokunuyordu
Bin iltifat içinde sel olup sokaklar akıyordu
Gözlerin değiyordu duvarlarıma
Ağlar atlıyordu limanlardan

...

 


Ben her gün aynı işi yaparım 
Maceralara yer yok benim hayatımda 

...

ayın on dördü gibi...

and olsun

...

Olan için her gün 14 Şubat’tır.
Mevlana’dan ilham, Yunus’tan feyiz
Alan için her gün 14 Şubat’tır.

Karıştırıp baharını, kışını

...

Bilsen yokluğunla kaç ben heba ettim
Boş sayfalara damla damla döktüm adını
Islak kirpik uçlarımda uyuttum aşkı

Ve sen en üryan düşlerimin çıplaklığında

...

Bütün yıllarım geçti, bil ki hüsranla
Çekilmez bir çilem var, kalbim isyanda
Dert dert üstüne gelmiş, artık ne fayda
İsyan ediyorum ben, her gün her gece


...

...sonra bir gün kadına sorulur
sen mi doğurdun
sancı mı seni doğurdu?


...