Sayısını bilmediğim resimler
Yastıgımızda hala gözyaşlarım
Ve nice hatıralar hediyeler

Demek buraya kadarmış yolculuk

...

Dünyayı bana dar etme
Giden gitti çoktan
Ölüme yalnız gidilir

...

Köy odalarında muhabbet koyu
Dost meclislerinde erenler vardı
Güze bekletip de şenliği toyu
Düğünü derneği kuranlar vardı..

...

O ana yeniden girebilmek için bakıyorum. Sanki o fotoğraf bir kapıymış da, yeterince uzun bakarsam aralanacakmış gibi… Yıllar önce yaşanmış, çoktan bitmiş bir an değil de, tam şu an karşımdaymış gibi hissediyorum. Bana bakacakmış gibi, yine gülümseyecekmiş gibi. O bakışta hâlâ bana ait bir yer varmış gibi. Kalbim bunu biliyor çünkü aklım unuttuğunu sandığında bile, içimde bir yer hâlâ onu tanıyor.
Gülüyorum o fotoğrafa bakarken, farkında olmadan. Aynı heyecanı yeniden yaşıyorum. Kalbim, zamanın geçtiğine inanmıyor. Sanki her şey yarım kalmış da, birazdan devam edecekmiş gibi. O anın hazzını duymaya çalışıyorum; sesini hatırlamaya, nefesini hissetmeye, yanımdaymış gibi davranmaya… Kendime bile itiraf edemediğim bir umutla, “belki” diyorum içimden. Belki o an hiç bitmemiştir. Belki ben hâlâ oradayımdır.
Ama her dalışın sonu aynı yerde bitiyor. Fotoğraf yine bir fotoğraf oluyor. Sessizlik geri geliyor. O anın içinden çıkıp bugüne düştüğümde, göğsümde ağır bir boşluk kalıyor. Çünkü hatırlamak güzel olduğu kadar acımasız da. İnsana sahip olmadığını tekrar tekrar gösteriyor. Elinin uzanamayacağı bir geçmişi, kalbinin hâlâ bırakmadığını yüzüne vuruyor.
Yine de… Bütün bu acının içinden tek bir his kalıyor geriye: “İyi ki.”
İyi ki bu kadar anı biriktirmişim. İyi ki gülmüşüm, iyi ki sevmişim, iyi ki o anları gerçekten yaşamışım. Meğer ben o günlerde farkında olmadan bugünkü yarama merhem toplamışım. Bugün bu kadar canım yanıyorsa, bir zamanlar bu kadar çok sevdiğim içindir. Bugün bu kadar eksik hissediyorsam, bir zamanlar bu kadar dolu olduğumdandır.

...

Bu şehrin gecelerinde
Kimbilir kaçıncı
Yalnızlık ayrılıktır
Bir uzun suskunluktur
Vedasız,

...

Kim ne derse desin
Ben onu sevdim.
O esrarlı,
O anlamlı bakışları,
Akşam rüzgarı kadar serin

...

Hatıralarım

Gecenin bir yarısında seni anıyorum
Zaman zaman aklıma gelsende
Kalbim sende uzak kaldığı için keşkeler içinde

...

mutluluktan uzak her gün göz yaşı
ayrılık gurbette bağrıma taşı
bastırıp ağlatır yıllara beni

baharında uzak şimdi gençliğim

...

Hasretin içimi kor gibi dağlar,
Sustum artık yine kalbim kan ağlar,
Dayandım hasrete içim yanarken,

Suskunluğumla ben aşkıma suskun,

...

Hatıralar sessiz görünür
Oysa gürültü yapar içimizde.
Bir çekmecenin dibinde unutulmuş

...