Öyle bir hüzün geliyor
Aklım başımdan gidiyor
Kapanmıştı o sayfalar
Daha benden ne istiyor


...

Kana karışıp ayrışıyorum
Yokluğunun sillesinde
Bülbül güle, ben sana ağlarım

Dara çekiyorum yalnızlığımı

...

Nasıl olmuş bilinmez adın yanlış koyulmuş
Bence baştan ayağa kabahatsın Gülendam
Senin umurunda mi kim soymuş kim soyulmuş
Dünya derdinde değil ne rahatsın Gülendam
Gez havalı havalı havan batsın Gülendam

...

İçtikçe gülerim mutlu sanarlar
Bırakmaz peşimi zalim kaderim
Yandıkça gülerim mutlu sanarlar

Dumanlanır başım buluta döner

...

Aklımı maziye taktın bu sabah
Söyledi hepsini tuttuğun kayıt
Ta başından beri yoktun bu sabah

Hayal âleminden ancak uyandım

...

Gözlerin bana çok uzak olsa da..
Yüreğimi yakar, gülen gözlerin
Başkaları için bakıp dalsa da
Yüreğimi yakar, gülen gözlerin

...

Tüm mutsuzlugu göre göre
Bir cabasi da kahirlari
Der iken kalbim güle güle

Gülmüyor yüzüm gülmiyecek

...

KÜÇÜK SEVGİLİM

güle güle küçük sevgilim!

...

Kimi sevdiysem
Dalında solan, güle döndü gönlüm
Kime bağlandıysam
Kalbimi kırdı gitti, günahları bana kaldı

...

Hayallerim vardı şehirlere sığmayan...İstanbul’u bile kapsayan..Masallar ülkesiydi hiç ulaşılamayan..! Ve ben o dev şehrin gökleri altında yaşamak istiyordum delicesine...Öyle bir sevda taşıyorum yüreğimde...Ki; aklı selim bir bedenle bütünleşebilme umudu bile olmayan bir sevdayı taşır ancak bu yürek...Duyguların vurgununu yemek, bu olsa gerek...Aşk neydi sahi? Beni benden alıp derinlerden sarsan..Adresi yoruma muhtaç! Aşk gerekirse meftun olduğunun uğruna can vermektir bilir misin? Bazen derinlerden sarsılır beden, taşıyamaz olur ya! Zorluklar çığ gibi büyür düşüncelerde..Bitmek bilmeyen sorular tırmalar beynini sessizce...İşte bu düşüncelerdeyim sevgili! Yüreğine bile sığmayan bir İstanbul gibi tükettikçe bitiriyor ruhumu,yüreğimi...Bugünlerde kuşlar gibiyim özgür olmayan..Kanatlarını dilediği gibi kullanamayan...
Ezberledim ben seni! Yüzünün her yerini,bakmaya kıyamadığım gözlerinin rengini bile ...En çok ta ben’li düşüncelerini ezberledim...Kazıdım aklıma...Aşkıma karşılık bulamayınca yandım defalarca...Bu yüzdendir eridim..Bittim..Tükendim..Avazımın çıktığı kadar bağırmak istedim..Bilemedim ki yüreğin benim değil..Olmayacak duaya mi amin dedim?...Bilir misin sevdiğim? Bir sevdanın hüsranı seveni ölüme çağırır... İşte ben öyle ölmek istedim...Kimbilir..?Biz bir sevdanın destanı da olabilirdik..Kahır dolu bi mektupta ayrılığın hüsranı da!
Bir bülbül düşün ki; güle kırmızı rengi vermek için kalbini dikenlerle yardı...Bu uğurda sırf güle sevdalı diye ömrünü feda etti..Eğer lazım gelirse razı bu yürek te feda edilmeye sırf sana sevdalı diye...Sen mutlu olasın diye ölüme bağlı..İşte anla acziyetimi...Yaramı deşme! Seviyorum deme bundan sonra vazgeçirmek uğruna içimi kanatarak...Gün olur bir bülbül olurum uğrunda yetiştirdiğim beyaz güle kırmızıyı vermek için...Ve ben giderim; hayat bir gül kırmızılığında,bülbülün acısını yüreğine gömerek devam eder...deli kızz

...