Çok zorlanıyorum bizi konuşmaktan.....
Sarhoş kayıkçılarda biliyor...
Zürriyetimizin kurutulduğunu...
Dudağının kenarına kadar biliyor...
Ateş böceğinin aşkını...

...

Anafora kapılmış, dönüyoruz durmadan,
Ne mümkün ki tutunmak, vermiyor ki hiç aman,
Menzile varıyoruz saatleri kurmadan...

Görür mü gözlerimiz, olur mu günler mesrûr?

...

Mihri canım durma gel, gel,
Bak ta el ele gidene,
Mihri canım durma gel, gel

Bekliyorum yollarını

...

Aşkınla sarhoş olup, deli divane gezdim.
Henüz kışa varmadan, kuruyan yeşil sazdım.
Aşımı meyle çaldım, sızıp durdum boşuna.

Sen karşımda bir duvar, ben dinmeyen bir rüzgâr,

...

zaruri duyguların sesi

solgun çehreli şiirler çiziyorum
kimi esniyor kimi yatmış uyuyor
dışa akseden resim bu

...

Güzeller nazsız olmaz
Seni seven o kalbim
İnanki sensiz olmaz

Kalbimden aşknı söküp atamam

...

Göbeği şişirirken halkından kopan var ya...!
Ecelden kaçar gibi uzak dur işte ondan;
Yavan pişirsen bile, hakkından kapan var ya...!

Kederli©Almanya, 14.06.2008

...

Daha neler göreceksin dur hele.
Gizler ayan olur ilim dalında
Daha neler göreceksin dur hele.

Bir fikiri diğer fikir çürütür

...

kime bu tavrın
nedir yani bu kadar hava atmak


hiç ölmeyecekmiş gibi yaşama

...

Ama onlar solmuyorlar inatla.
Gün geçtikçe daha çok canlanıyorlar hatta.
Seni beklediğim pencerenin önünde beraber oturuyoruz her gün. Birlikte bakıyoruz o yollara, elimizde fotoğraflar, dertleşiyoruz gözlerimiz doldukça. Hani çiçekler onlarla konuşunca daha canlı olurlarmış ya, belki de o yüzden canlanıyor o da. Belki de bir şeyler anlatmak istiyor gün ışığına. Hep ona bakıyor çünkü, bana da ‘geçecek, düzelecek zamanla’ diye fısıldıyor.
Biliyor musun, geçmiyor zaman sen yokken. Hep duruyor ikimizin eskiden içinde bulunduğumuz dakikalarda. Dakikalar da dakika gibi değil aslında, o kadar yavaş ilerliyor ki. Güldürüyor hep yanımda oldukların. Benimlesin, beraberiz, gülüyoruz. Her şeye, herkese inat sanki. Beni hiçbir zaman tercih etmedin de sevgili, dünyayı karşına alamadın ama güldün ya hep benimle. Şimdi, onlar da yeterli.
Biliyor musun, bu gün yine farklı uyanmadım. Yine içimde aynı acıyla. Aynı yanmayla. Çünkü değişmiyor. Birinin yokluğu, varlığından daha fazla yakar her zaman, tıpkı sana her seferinde söylediğim gibi. Daha çok seviyor musun şimdi? Daha çok özlüyor musun ya da? Ben sanmıyorum ama, öyle dedin, öyle olsun.

...