Öyle şaşkın öyle arada kalmış
Hayat binmek istemediğim bir araba
Ben sanki üzerine zorla bindirilmişim gibi
Kontrolü bende olmayan
Şoförü bile ben değilim

...

...

.....
....
......
.......
.....

...

Karnım yapıştı kaburgalarıma;
Öylesine açım öylesine susuzum.
Bahtım da yüzüm kadar kara.
Ben, Afrikalı bir çocuğum!
Ekmeği yalnız rüyalarımdan tanırım.

...

Sevinç çığlıkları atıyor
Zafar narası sanıyorum
Yanlız burada yaşıyorum bu duyguyu
Tekrar tekrar geldiğim halde aynı sevinç


...

Mazlum olduktan keri
Ey yüreğim hissediyorsan bölümlerinde bir bir
Fark eder mi anlatması
Yokluğu yoksulluğu zorbalığı
Bir gül çocuğu daha ölüp gitmeden

...

Köyde o yıllarda mayıs bir olunca okullar tatile girer ve yaz tatili başlardı. Benim de hisseme genellikle oğlak gütmek düşerdi. Bir gün akşam oğlak gütmekten eve geldim. Rahmetli babam oğlum “Hayrullah” diye seslendi. “Buyur baba” diyerek yanına vardım. Bana “Oğlum, bizim Delik taşa domuz iniyormuş, bu gece köpeği de al ekin beklemeye git” dedi. Hiç düşünmeden “Tamam baba” dedim. Ardından alelacele rahmetli anamın pişirdiği alaca sıcak pilavla karnımı doyurup yanımda Karabaş köpeğim olduğu halde akşam vakti yollara düştüm. Tarlamız 4 km uzaklıkta ormanın eteğinde bir yamaç yerdi. Köpeğimle tarlaya varınca ilk işim bir ağacın dibini ellerimle yatacağım yerin taş ve çalılarını temizlemek oldu. Uykum gelince öylece kıvrılıp yatıp uyuyakaldım.

Bir zaman sonra Karabaş’ın havlamasıyla uyandım. Ekine domuzlar gelmişti. Ancak karanlıkta domuzları göremiyor, sadece domuzların ayak seslerini işitiyordum. Karabaş durmadan havlıyordu. Ben de yanıma aldığım boş tenekeye bir sopayla vurup ‘hohoho, hahaha’ diye garip sesler çıkartarak domuzları korkutup kovmaya çalışıyordum. Günlerim böyle gelip geçiyordu. Çocuktum amma korkmuyordum. Çünkü yanımda Karabaş’ım vardı. O benim kahramanımdı ve o yanımda olunca hiç korku aklıma gelmiyordu.


...

Tanımadıkları halde
Yüreğimin güzel olduğundan bahsedenler
Şairdi diyecekler
Dik başlı
Kural dışı olan ne varsa karşısında

...

Büyük, çok büyük hayaller kurardık kendimizce
Kimimiz doktor, kimimiz öğretmen, kimimizde pilot olurduk
Belki çocukça bir düşünceydi amma
Ustura sürerdik yanaklarımıza, sakalımız çıksın diye.
Saçlarımızı ıslatır, yan tarardık perçemi

...

İkiz karanlığı getiren eli komik
Fetüsün biri müzikmiş
Yunus dinliyor bağrı
Yüreğinin takunyaları var
Göstermelik yetim ayağıyla

...