Anam hoşafı yapar, buz dolaba koyardı
“Sakın ha dokunmayın, babanızın bu !”derdi
Hoşafın kokusu da nefsimizi bayardı
Tavuklu pilav ile hoşafı babam yerdi

...

Bir hatıra gibi değil,
Ruhumun başka bir derisi gibi,
Gizli bir isim gibi-
Ağzımda sakladığım,
Söylemeye korktuğum;

...

Aşkınla teselli bulurum belki,
At-ını meçhule sürde öyle git,
Ardından bakarım, ağlarım belki.

Gönlümü kırmadan, hatır yıkmadan,

...

Boğuluyorum hayat, birazcık mola versen;
Boğazım düğüm düğüm,
Gelip halimi görsen;
Yüreğime kor düştü, biraz müsade etsen;
Bak yanıyor ciğerim, soldu bütün çiçekler;

...

Bir yandan akıyor zamantı çayı
Sevgiden dağıtır herkese payı
İşte benim köyüm, böyle bir yerde,,

Asaletler azmaz çekerler köke

...

Ben Ankara doğumluyum. Biz dört kız kardeşiz. Babam ve annem bizlerin üzerine çok düşerdi fakat annemle babamın kavgaları hiç bitmezdi. Aslında babam annemi çok seviyordu ama anlaşmazlıkları da çok fazlaydı. Anlayacağınız çocukluğumuz bir tarafı güzel, bir tarafı buruk geçti.

​Gençlik çağımda, henüz 15 yaşındayken aynı mahalleden bir delikanlıya aşık oldum. 4 yıl flörtleştik. Tabii şimdikiler gibi gezip tozma yok; bakışmalar, mektuplaşmalar ve bakkala çıkınca 1 dakikalık konuşmalar... Bu şekilde 4 yıl geçti. Daha sonra askerlik zamanı geldi. Askere gitmeden önce nişanlandık. 18 ay asker yolu bekledim. Tabii bu arada 3-4 defa sürpriz yapıp gelirdi.

​Askerlik macerası bitti, evlilik hazırlıkları başladı. 13 Temmuz 1996’da evlendik. 1997’de bir oğlumuz oldu. Oğlum henüz 7 aylıkken Kuşadası’na taşındık ve zamanla bizim de kavgalarımız çoğaldı. Öyle böyle kavgalar değildi... Çocuğum o ortamda büyüdü, çok kötüydü. Şimdiki aklım olsaydı çocuğuma o günleri asla yaşatmazdım, hâlâ kendime çok kızıyorum. Birkaç kez ayrılmayı denedik ama olmadı.

...

Hep böyledir insanların kaderi,
Her dem taşır sırtında ki kederi,
Hayat budur hiç bulunmaz çaresi,
Hep böyledir hayatın meyhanesi,


...

ne de aceleyle kurulmuş düşlerin gürültüsü.

Ama bak...
Bu ülkenin eskimeyen bir bankında
hâlâ yan yana oturuyoruz.

...

Kimi ilimle yükselir, kimi gaflette yorulur.
Vakit, elde bir cevherdir; bilen onu işler,
Boşa geçen her dakika, ömürden eksilir.

Sabahını Kur'ân ile nurlayan bahtiyardır,

...

Gözlerim tek sana baktı sadece,,
Sevda mahşerini özüme kurdun
Aşkın bana canım, haktı sadece,

Çiçeklere örnek bendeki ilim

...