Uzaktan ıslanmak ancak gelir elimden
Ellerim tutamaz dilim çözemez
Seni unutmamak ancak gelir elimden



...

Gönlüm dopdolu,sanma ki anlamıyorum
Bir şerit gibi gözümün önünde hayatın
Yaşadığın gibi de güzel oldu vefatın

Acı içinde millet,bir şeyler burkuluyor

...

Biraz gurur okşansın,
Pazarda pahan artsın.
Surat gülsün suret sirke satsın.
Biraz sırta sıvaz,
Namın için okkalı bir avaz,

...

Selası okunmayan bir cenaze gibiyim doktor..
Yağmurlar bile öylesine yağıyor,
Artık toprak kokusu bile yok...

...

Sevmenin yasak olduğu bir ülke daha biliyorum ben
Ben aslında oradan geliyorum
Unutma ki bir yanım hala barut fıçısı
Ateşi kendi nefesimde taşıyorum

...

Yokluğunun üzerinden
Hayli zaman geçti
Gözlerim uykuya

...

Bakmakla görmek farklıdır; duymakla dinlemek de farklı, tatmakla tadına varmak da.
Bu yüzden gözlere bakın ama görmeyi de bilin. Kalpten gelen haykırışları duyun ama dinlemeyi de bilin. Ve tüm bunların sonucunda yaşanılan acıyı tatmak yerine acının tadına varmayı da bilin ki karşınızdakini anlayabilesiniz. İşte o zaman ‘seni anlıyorum’ cümlesini kurma hakkına sahipsiniz demektir.
Mesela ben her fırtınada içimin kapılarını kapatırım dışarısı da kapılmasın bu fırtınaya diye. Kabuğuma çekilişim, susuşum bundandır benim. Açsam kapılarımı biriktirmişliklerim taşacak dışarı ve dertlerimi dert edinecek sevdiklerim.
Hala böyleleri var mı demeyin! Benimle ağlayan, gülen, derdimi dert edinen, böyle zamanlarımda kahrımı çeken sevdiklerim var benim.
Peki bu dertlerimden nasıl mı kurtuluyorum? Canımı acıta acıta, içimi kanata kanata, hiç durmadan, asla pes etmeden savaşa savaşa.. Nasıl mı çıkıyorum kabuğumdan? Daha güçlü ve dimdik ! Çok değer verdiğim bir dostumun da sürekli dile getirdiği gibi ‘öldürmeyen her acı güçlendirir.’ Ben de her defasında daha güçlü hale geliyorum.

...

Mesafeyi
Yol boyunca birbiri ardına takip eden
Sonbaharın çığlıklarını hafif bir yel ile savuran
Yaprakları, birbirine asla dokunamayacak, sevişemeyecek
-yok olacak yalnız ruhları taşıyan ayaklar altında

...

nede anlamsız , yalnızlık o kadar üstüme sinmiş ki ,
yalnızlığımı bozmak için anlam yüklüyorum atık,
şu ihtişamlı manzaraya,
hayalinle bir olup nemleşirken kirpiklerim,
bozuluyor gözlerimden düşün yaşlarla bütün ihtişam ,,,,,

...

Biraktigi günahlari neden ben çekiyorum.
Her gun atesten gomlek giyiyorum .
Belki yasamayi ogreniyorum ,
ama genc yasda eriyorum.
Sevinsinler yaniyor ,eriyor ve bitiyorum.

...