yaðmurlu bir gece asýn boynuma
çiçeklerden dað lalesini kuþlardan uçurum kýrlangýcýný
gün batýmý söyle türkülerini
çoluk çocuk gözlerimden dökülsün hüzünlerim
kar kuþlarý üþürken daðlarda
dizinlemeyin yüreðimi
beni varoþ çocuklarý betimlesin
öptükçe gözlerinden, kirpiklerimden kelebekler damlasýn
kýmýltýsýz bir sabaha üþüdüm
þimdi rüzgarlarý örtün üstüme kanatlarým özgür kalsýn
sana yorgun yaðmur gülleri býraktým
beþi bir yerde dertler bende kalsýn
ve isyan gariplerin aþkýdýr bilirsin
baþkaldýrým künyemde müebbet kalsýn
leylim ateþlerde yakýn düþlerimi
sesime göçmen kuþlar konsun
yaþlanmýþ daðlara býrakýn saçlarýmý aðlasýn aðlasýn..
yorgunum
alnýmda çoktan seçmeli bir yalnýzlýk
gözlerim Akdeniz’de bulutlu bir gökyüzü
gövdemde karaðan yarasý
radyoda yýpranmýþ þarký sözleri
bulayýn ömürsüz türkülere beni
þimdi bir zaman tüneli açýlmalý önümden
düþlerimi yýldýzlara yaslayýp
dudaklarý gül iþlemeli bir rüzgarý solumalýyým
dört bir yaným kanaviçe
kelebekler, elime konaklamalý
bulut gibi akýp gitmeliyim rüzgarlarýn içinden
bir üþümelerimi almalýyým yanýma
bir de gülen çocuk yüzümü
sen sesinde rüzgar biriktir
ben gölgeler içinde aðýtlarla doluyum
an gelir sesimde çýðlýk büyür takýlýr gýrtlaðýma bir yol türküsü
yüreðimden kuþlar göçer gökyüzüne
28.11.14/Antalya
Sýtký Özkaya