MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
SÛRET
Özlem Tarhan
SÛRET
Günün kalbine düþtü gül
Tüy gibi hafiften-sezdirmeden
Uzandý kaldý ýþýðýn göðsünde
//KENDÝNÝ// unuttu
Ayna çatladý,bölündü ikiye
Yarasýnýn mahremini
Gizledi iyiden iyiye
Kanýný geceye sakladý
Uzaktan bir el
Aldý eline mýzrabý
Hüznün teline dokundu
Söylendi derinden
//‘’SOYUNDUÐUN// zamanlar
Bedenimin sana giyiniþidir’’
Yaþ boþandý gözünden
Aktý içine denizi
Kimse görmedi,ben duydum
//HER GECE// yattýðým yerde
Ona bakarak uyudum…
Sabahýn alacasýnda
Yeniden baþladý hayat
Biraz daha kýrýk
Biraz daha savruk
uzaklaþtý beden
yitip gitti asýl ten
//BEN// gördüm,bildim
Ama sustum;
Ýçime konuþtum…
Öyledir hep;
Çiçek açarken bir yerlerde kuþlar
Ve ötüþürken cümle çiçek
Lâl //OLACAKSIN//
Ýhaneti affetmez çünkü hiçbir gül
ve gerçeði göstermez kýrýk bir ayna...
KENDÝNÝ SOYUNDUÐUN HER GECE BEN OLACAKSIN…
savaþçý
Sosyal Medyada Paylaşın:
Özlem Tarhan Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
TASVÎR-İ EFKÂR
BÜYÜDÜM...
Balat
Göç
Ünlem(e)lerim
Hasbıhâl
devrik aşk
Âvâz
Münzevî
Hiç'e İthâf