AYNALAR
"Ölüm beklenmedik anda deðil, sessiz sedasýz gelen
Azrail’in gökkubede ruhla dansý..."
Aynada bir adam bana bakýyor,
Yüzünde çizgiler, saçlarý beyaz
Gözünden usulca yaþlar akýyor
Hayatý sonbahar, yollarý ayaz
Resimlerde kalmýþ o gülen yüzler
Þimdi bu ayaklar bastonsuz durmaz
Yorgun görünüyor parlayan gözler
Nerede o dostlar? Halini sormaz
O eski þarkýlar, yüce sevdalar…
Þimdi mutluluklar bir hayal gibi
Yolunda koþtuðum büyük davalar,
Savrulup kaldý bir kuru dal gibi.
Kýrlarda koþardým her yer bahardý
Ne kadar hýzlýydý hayata akýþ
Þimdi her yanýmý çizgiler sardý
Deðiþti gözümde dünyaya bakýþ
Þiirler yazardým, hayata karþý
Elimi titretir artýk kalemler
Baþucumda çalan bir ölüm marþý,
Film gibi geçiyor türlü âlemler
Hangi ara yaðmýþ bu saçlara kar
Demek ki yaþamak bu kadar kýsa
Hayat bir su gibi hýzlýca akar
Her þey yalan ölüm tek gerçek yasa
Erol KONUR
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.