BİR RÂHİYA GELDİ BANA
Bir râhiya geldi bana, kana kana çektim durdum…
Bu râhiya aþktan yana, sunuldu da içtim durdum…
Burcu burcu o kokunun kokusunu aldým durdum…
Gelen koku yâr kokusu, o kokuyu koktum durdum…
Koklamýþým, hem kanmýþým, hem yanmýþým kokusundan;
Aðlamýþým, sýzlamýþým, alýþmýþým kokusundan;
Râhiya bu, en hoþu bu, en hasýndan, esasýndan;
Cennette hoþ kokan koku, yâr kokusu esansýndan…
Yanýk kokar bunca kokan yandýðýndan Hakk aþkýyla;
Koku yanýk kokusudur, sandýðýndan fazlasýyla…
Bir gül dahi, sümbül dahi bundan râhi, yanmasýyla…
Bülbül dahi, tûti dahi, bundan þâdi yanmasýyla…
Gonca güller ve bülbüller, hem sümbüller bundan hoþtur;
Onca güller ve bülbüller bir arada ondan hoþtur.
Âlem kokar, kalem kokar, kelâm kokar; nice hoþtur…!
Veli koklar, deli koklar, ALÝ koklar, koku hoþtur.
Sosyal Medyada Paylaşın:
ali mehmet türkoğlu Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.