Şiir olsun, düz yazı olsun; puanlamayınız!

Bazı Web sitelerinde şiirin ve/veya düz yazının puanlanması için ‘puanlama butonu’ vardır.

Puanlamak, beğendiği ya da beğenmediği oranda rakamsal olarak değer atfetmektir. Bunu hangi niyetle yaptığımızı herkesten çok biz biliriz. Puanlama yoluyla bazen yüceltiriz, bazen de alçaltırız yazdıklarına göre muhatabımızı…

Puanlamak bir anlamda kendi egosunu tatmin etmektir. Bu, muhatabımıza ‘Senden daha iyi, daha güzel ve daha başarılı yazabilirim.’ anlamına da gelmektedir. En azından bu bağlamda duygu ve düşüncelerimizi, puanlamayı araç yaparak, belirtmiş oluruz.

Bazı sitelerde çalışmalarımızı puanlama dışında tutabilme şansımız vardır. Bu şansın verilmediği sitelerde ise çalışmamızın altına bir not düşerek ‘Puanlamayınız!’ diye ricada bulunabiliriz.

Şiir olsun, düz yazı olsun; puanlamayınız!

Puanlamanın bir anlamda karşınızdaki şahsı fasit bir daire içinde değerlendirmeye çalışmak olduğunu hiç düşündünüz mü? Böyle bir erki, yetkiyi ve otoriteyi kendinizde nasıl görebilirsiniz? Bu, muhatabınıza olduğu kadar kendinize de haksızlık değil midir?

Puanlarken konuyla ilgili alanda kendimizi ne kadar otorite olarak görebilmekteyiz? Buna hakikaten hakkımız var mıdır? Böyle bir yetkiyi kim kime verebilir? Bir anlamda yapılmaya çalışılan iş basit manada ‘çocuk oyuncağı’ gibi olmuyor mu?

Nice güçlü kalemler bilirim öyle ki kendileri hem başkalarını puanlamak istemezler, hem de böyle uyduruk ve kıytırık bir uygulamayı desteklemezler. Çok ve ille gerek duyuluyorsa, arzu eden herkes kendisine puan versin!

Bunu yapmayan da hiç yok değil hani! Kendi şiirine ve/veya düz yazısına beklediği, umduğu ve hak ettiğini sandığı bir puanlama gelmeyince bilinçli olarak bir anda, bazen de sehven (yanlışlıkla) kendi çalışmasına puan lütfetmektedir! Kim kimi yüceltmeye kalkarsa önce ona bakmak gerek!

Yorumuyla, eleştirisiyle, uyarılarıyla ve önerileriyle bir şiiri değerlendirmeye çalışanları takdir etmemek mümkün mü? Olumlu ya da olumsuz yorum içerikleriyle rasyonel, bilimsel ve tarafsız biçimde yorum yapanlara muhakkak teşekkür etmeliyiz. Bu etik açıdan önemli olup, bir nezaket, incelik gereğidir.

Şiir olsun, düz yazı olsun; puanlamayınız!

Okumak ve yazmak kadar yorumlamanın ve bunların tamamını paylaşmanın da kutsiyet taşıdığına yürekten inanmaktayım. Zira tüm bu uygulamalarda alın teri ve göz nuru dökmek, zaman ve enerji harcamak ve ilgilisine saygı duymak söz konusudur. Özüne saygısı olanlar başkalarına da saygı duyarlar.

Puanlamak saygı göstermenin bir başka yolu değil midir, diye düşünmek bile gülünç olmanın da ötesinde trajikomik bir durum arz eder. Karşımızdaki şahsı ve kendimizi açıklanması güç bir duruma düşürmemek adına yine ve ısrarla derim ki ‘Puanlamayınız!’

Yoruma da yorum yapılabilirliği hep aklımda tutarak arz etmek istediğim ricam odur ki en azından şahsıma ait çalışmaları PUANLAMAYINIZ, lütfen!