- 666 Okunma
- 6 Yorum
- 0 Beğeni
Zamane Erkek Çocukları......
Geçen gece, yemekli bir davette, bir dostum, torununun ilk basket maçına heyecanla gidişini, sükutu hayalle dönüşünü anlattı. Özel bir kolejin 7.ci sınıfında okuyan erkek torun, biraz daha serpilsin diye verildiği basket takımındaki arkadaşları ile katıldıkları ilk turnuvada, gecekondu semtinin devlet okulundan bir takım ile karşılaşmışlar. İki takımın oyuncuları, sahaya çıkar çıkmaz, aralarındaki fark hemen göze batmış. Kolej takımının erkek oyucularının tümü, kendine güvenemeyen,pısırık, ürkek oynarken, öbür takımın oyuncuları tam saha pres yapmış, gayet dozunda yırtıcı, tuttuğunu kopartır şeklinde saldırmışlar. Tabii ki, sonuç kolej takımının yenilgisiyle sona ermiş..
Maalesef son yıllarda, değişen aile sisteminin getirdiği sonuçla, belli bir kesimin erkek çocukları biraz efemine yetiştiriliyorlar. Okullarına ve yine okul disiplini içersinde, biraz hareket etsin diye gönderilen spor okullarına, servisle gidip gelen çocuklar sonunda, dışarıda hiç pişmeyen ham çocuk oluverdiler..
Hatırlarsanız, bizim çocukluğumuzda erkek çocuklar, sokakta, biraz argo konuşarak, biraz tekme yiyerek, bazı gurup çocuklardan dışlanarak, hırslanarak dış dünyaya farkında olmadan hazırlanıyorlardı..
Bu devrin babalarının ağır iş temposu yüzünden, herşey anneleri tarafından, önlerine sunulan erkek çocuklar maalesef, yeteri kadar pişemiyorlar..Nede olsa anne yumuşaklığı, anne şefkati, onların kanat altından çıkmasına müsaade etmiyor..
Güzel okullar, ardından master’ları bitirip, sıra iş hayatına gelince, bocalamalar başlıyor..Orada,anne kucağının şefkatini bulamayan genç, başlıyor söylenmeye..
- Ya! Anne! Burası bana göre değil, ben bunun için mi okudum?
Veya;
- Anne! Ben bu kadar eğitimi bu iş için almadım. Benim değerimi veren bir iş bulurum, ya da Cafe açarım.
Söylenmeler direkt anneye yapılıyor, babaya değil..
Ama, diğer taraftan, dışarıda kendi halinde, zor şartlarda yetişen bir çocuk eğer bir de tuttuğunu kopartan bir yapıya sahipse, çok daha başarılı oluyor..
Yani, çok fazla üstünde çalıştığın, hayallerini onda görmek istediğn, tenise, baskete, fülüte, sınavdan sınava koşturduğun çocuğun meyvesi maalesef ham kalıyor..
Ayrıca, bu çocuklar bir de, geçmişte ezilen annelerin "Aman kızım, ben çok çektim, sen benim çektiklerimi çekmeyeceksin" felsefesiyle biraz erkek gibi büyütülen kızlarıyla karşılaştıkları zaman da o pamuk anneler, yardıma bile koşamıyorlar..
Sözün kısası, eskilerin dediği "kızını dövmeyen dizini döver" lafını "zoru görmeyen oğlunu döverler" diye değiştirmek gerekiyor.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/58659.gif)
Şahid olduğum bir çok olay olmuştur...Benzer boyutta, Ebeveynler her imkanı sunduklarını sanırlar çocuklara; oysa ki, asıl ihtiyaçları olan güven duygusundan mahrum ederler evlatları...Cepleri harçlık dolu imkanlar son derece yüksek, zoru görmek yok, istediği herşey elinin altında...Ne zaman gerçek hayatla karışlaşıyorlar ya paraları konuşuyor yada Ebeveynin sınıf otoritesi...Kişilik denen erdem, elzemle aranmakta...
Önemli bir konu; üzerinde konuşulacak çok boyut var...Güzel günler herkesin olsun...
![feray soydan](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60330.gif)
feray soydan
Saygılarımla
![feray soydan](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60330.gif)
feray soydan
ne yanlış sonunda ortaya çıkıyor... Dileğimiz mutlu gençlikler yetişsin..
Saygılarımla
Güzel bir konu.Tabi kız çocuklarını da katmalı işin içine başlık olarak.Benim çocukluğum mahallede mahalle çocukları ile top vb oyunlar oynayarak geçti.Yeri geldi argo da konuştum,yeri geldi kavga da ettim ve de isyanda.
Hayatın zorlukları karşısında yıkılmamak için hayatın panzehirini kendimize aşılamamız gerekiyor.Ama maalesef sizinde yazınızda üstüne basa basa belirttiğiniz gibi kimi aileler çocuklarını dış dünya ile bağlantıları olmadan yetiştiriyorlar.
Aslına bakarsanız zamane çocukları çok daha farklı olmaya başladı.Yanlış anlamayın ama bazende bu efemiliği arar oluyor insan.Okullara bakıyoruz sapkınlık almış başını yürümüş.Küçücük çocuklar,dudaklarının üstünde daha tüy çıkmadan cinsel aktivitelere merak sarıyorlar.Sigara,alkol alanlar da bonus olsun.
Ben devlet okulunda okudum.Kolejlerde değil.Sokaklarda oynadım,evimde pc başında ya da spor okullarında değil.O dönemin imkanları böyleydi.Ama şimdiki dönemde ebevenyler psikolojik yardım dahi alıyorlar.
Ancak çocuğu,soğuktan etkilenmesin diye oturma odasına aldığınız çiçek gibi yetiştirmeye kalkarsanız,sizin bahsettiğiniz durumlar vuku bulur.Herkes çocuk sahibi olur ya yetiştiremez.Teşekkür ederim bu güzel yazı ve anlatım için.Saygıyla...
![feray soydan](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60330.gif)
feray soydan
Saygılarımla
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60206.gif)
çok doğru ve maalesef çoçuklarımız el bebek gül bebek gibi yetiştiriliyor....bu yüzden hayatta başarılı olamayıp mutsuz oluyorlar.....güzel bir konuyu ele getirmişsiniz....kutluyorum.....sevgili kardeşim.......sevgimle kal.....
![feray soydan](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60330.gif)
feray soydan
Bütün gençler mutlu ve başarılı olsun...Sevgilerimle..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61149.gif)
Çok güzel ve anlamlı bir yazıydı. Ne kadar doğru gözlemlemişsiniz. Ben de sizin gibi düşünüyorum. Beğenerek okudum kutlarım. Saygı ve sevgilerimle...
![feray soydan](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/60330.gif)
feray soydan
Saygı ve sevgilerimle