Yağmurlar yağıyor içimdeki sonbahara
Seni arıyor acılar yüklü gözlerim
Geldiğin zamanı unuttu hafızam
Bitmiyor gönlümün gam dolu akşamları
Resmine bakarken buğulanıyor gözlerim

Sorma
Gidişinden sonra gülmedim daha
Her gün senin için dua ettim Allah’a
Bilirim gözlerin bakar pencerenden ümitle
Hadi bir defa da el salla oradan bana

Özlersin bilirim, yağmurlarda ıslanmayı
Ben de beklerim aynı saatte duyarım da
Kalbinin sesini
Dualarının sesini duyarım gökyüzümde
Bir bilsen içimdeki hasretini
Sana denizler kadar özlemlerim şu yürekte

Öyle yorgun ki şu uyumayan başım
Gelsende dinlense, sesinle bulsam huzuru
Dayansam dizlerine de ağlasam ağlasam
Artık kül olsa içimde yanan korlar
Ellerin okşasa saçlarımı da
Kalbim sükun bulsaydı gelişine

Sorma
En korkunç kabusların içinde ben koşarken
Sen
’ Bir gece ansızın gelebilirim ’ dilinde
Bari gittiğin yerden, bir müjdeyle
Çal kapımı... hadi
Sorma bu ayrılığın diyeti neye patladı !

Günay Koçak

25. 08. 2024