10 eylüdü
Tatile gidisimden bir gün önceydi

Cici bebe bisküvisini evde yapmayı, bulgar göçmeni bir tanıdiktan ögrenmistim ..
Slav kokenliydi petya
.

Bahçede mor salkımlar vardı.
eski bir evin yan ceperinden aşağı mor bir paravan gibi sarkıyordu aralarından süzülen güneş, masanın üzerine küçük küçük ışıklar bırakıyordu..

Bir köşede çay demleniyordu.

Sıcak kanliydi çok..
unu avucunun içine alıp,
Bunun sırrı ölçüden çok el ayarıdır sevgilim demisti..
..

Sonra mutfağa geçtik.
Un, tere yağı, biraz süt , un yumurta
Çocukluğun o bildik bisküvi kokusu

Fırının kapağını açtığımızda, mutfak birden eski zamanlara döndü sanki..
yavaş yavaş bahceye kadar ulasmiştı bugusu
Ben de o gün anladım.
bazı tarifler yalnızca neyin, ne kadar konacağını öğretmiyor insana

Hayatın da bir el ayarı varmış.
Fazlası taşırıyor,
eksigi eksik bırakıyor.
Bazı şeyler tam ölçüsünde güzell

Bir bahçeyi,
bir yaz sonrasını,
mor salkımların yaninda içilmiş bir bardak çayı
bir kadeh likörlü kahveyi
ve yıllar sonra bile anımsanacak bir kokuyu saklıyor içinde..
Cici bebe bisküvisi tarifi
böyle öğrenildi bende. Ve
Nihayetinde
Ayarli ölçülü olan hersey güzel oluyordu
Sahiden.
Ayar tam olduğunda biskuvi kokulu lezzet mi sadece
Hayır.

ANılari taze tutan
Ruhumuza kokusu sinmiş anlardır


10 eylüldü gidişimden bir gün önceydi.
Tarifinden fazlasını aldım ondan.
Hayatın da bir el ayarı olduğunu , fazlasının taşırdığını, eksiğinin eksik kaldiğını ..

Net olmalıydı..

Petya’ma selam sevgiler,