Amacım okumanın önemini, güzelliğini anlatmak değil. Uzun süre ara verdiğim bu alışkanlığıma tekrar kavuşmakla, neler neler hatırladığımı paylaşmak.
Özellikle şiir… Kütüphanemdeki imzalı şiir kitaplarımı bile unutmuşum. Anılar, çocukluk bir sis perdesinin arkasında. Anımsıyoruz çoğunu ama başka bir duyguyla hatta sorgulayarak. Kıymetli bir şiirde eski bir evin huzurunu okuduğumda, işte bu dedim. O eve girip orada yaşayabilmek. Orada yaşarken kendi anılarını anımsamak. Şiirlerin cambaz kelimelerinin arasından hissedileni hissetmek, anılarımızı detaylandırıp hislendirmek… Kurgu olsa bile o muhteşem dizeleri yaratan şairlerin ince ruhunu, biraz karakterini, biraz yaşanmışlıklarını, umudunu, çaresizliğini tanıyormuş gibi görebilmek. Hepimiz zaman zaman yapmaz mıyız? Yolda tanımadığımız bir insanın bir sözünden, bir bakışından, yürüyüşünden senaryolar üretmez miyiz hayatına dair. Şiirde çok farklı. Sanki o ruh, o duygu, o hayat olduğu gibi, tanır gibi tam karşımızda.
Anılarımızı hatırlamak diyordum. Evet, bir şiir çocukluğumu anımsatırken, o anıdaki duyguyu da yaşadım yeniden. Sadece kahverengi ev değildi artık büyüdüğüm ev. Unuttuğum tüm detaylar gözümün önünde beliriverdi. Fransız balkonu değil bildiğimiz güneşin alnında, sanki kopuverecek gibi duran Anadolu balkonları. Balkondan uzanıp kayısı topladığımız ağacı, bahçesinde yaramaz Recep’in ısırdığı kaynana dili, salçalar, tarhanalar serilen çatı katı, muşamba yer döşemesi…
Ayın seçilen bir gününde tanıdık tanımadık evde kadınların toplanması, ikramlar yetmeyecek telaşı, kolonya vermeyi unuttuğumda annemin göz kaş işareti…
Merdivenlerinde çarşaflarla sahne kıyafeti yapıp şarkıcılık oynadığımız anların mutluluğu, Ali abinin istop oynarken o kadar yükseğe atabilmesinin kıskançlığı, annemi uyutup evcilik oynamaya kaçmanın gururu, küsünce duyduğum öfkeyi, barışınca sevincimi…
Artık hatırlıyorum şiir okudukça. Bundan güzel ne olabilir, hele hafızamın bana oyun oynayacağı endişesi duyduğum şu günlerde. Hatırladıkça konuşabilmenin, konuştukça hatırlayabilmenin güveni ile hayat daha da umutlu. Daha yaşanmış daha yaşanabilir…
Yazın, yazın dostlar şiirler, hikayeler, romanlar… Okumanın böyle önemli katkıları da var. Saygılar, Selamlar…