Evlat Hasreti

Gece yarısı kalkar adlarını fısıldarım sessizce. Demet’im, Deryacan’ım… Sesim yankılanır boş evde. Karanlıkta ellerim boşluğu arar durur. Kucağımda yoktunuz, içimde kor gibi bir ateş var. Bir zamanlar minik ayaklarınız basardı yerlere, gülüşünüz doldururdu evin her köşesini. Şimdi o köşeler sessiz, bomboş ve buz gibi soğuk. Baba yüreğim kanıyor, kimse bilmiyor bu derdi.

Demet’im ilk göz ağrım, ilk “baba” diyenim. Deryacan’ım kucağımda eriyen şekerim. Sizsiz geçen her gün bir ömür gibi uzar gider. Her nefeste hasret, her solukta yangın. Sabah olur uyanırım, yoktunuz yanımda. Kahvaltı sofrası bomboş, iki tabak fazla. Akşam olur otururum, kapı çalacak diye. Yüreğim kapıda bekler, siz gelmezsiniz diye.

Kaç gece rüyamda gördüm minik ellerinizi. Saçlarınızı okşadım, kokladım yüzünüzü. Uyanınca yastık ıslak, gözlerim dolu dolu. Evlat hasretiymiş meğer cehennemin en zoru. Demet’im okula giderken elimi tutardı. Deryacan’ım “baba” diye boynuma sarılırdı. Şimdi o eller yok, o sarılmalar yok artık. Yalnız bir baba kaldı, darmadağın, yaralı.

Yollar uzar gider, ben yine yollara düşerim. Belki bir köşede görürüm sizleri derim. Her çocuk sesinde kulaklarım dikilir birden. Her “baba” diyen sesle içim titrer, yıkılır. Ey Allah’ım ne olur bir kez daha göster onları. Bir kerecik sarılayım, doya doya koklayayım. Gözyaşlarım sel olur, seller akar içimden. Evlat hasretiyle yanıyor bu garip Kul Yorgun.

Gece gündüz yanarım, ateş olur bağrım. Her nefeste siz varsınız, her solukta acınız. Kızlarım, canlarım, iki tane can parem. Sizsiz geçen ömür zehir olur, haram. Bir babanın en büyük duası sizsiniz. En derin yarası, en büyük sevgisi sizsiniz. Gelin bir tanem, gelin yavrum, gelin yanıma. Bu baba yüreği sizsiz daha fazla dayanamaz.

Evlat hasretiyle dağlar delinir. Evlat hasretiyle nice canlar erir. Ben de eriyorum işte, yavaş yavaş her gün. Ama yine de seviyorum sizi, delice, her an.

Gazi Şahin
Kul Yorgun
10 Mayıs 2026
Saat:22:50