0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
87
Okunma
Büyük bir çatının üzerindeyiz. Koynumuzda lise kitapları, kiremitler üzerinde koşturuyoruz iki aşık. O’ndan kaçamıyorum, yakalanmak da istemiyorum. Düşüren, kitapları hediye ediyor çünkü. O’nu görmeden önce sevdiğim kahramanlara ağlayabileceğimin farkındayım.
-Bu taraftan Özgür, koş!
Gözlerim bağlı, ayaklarımda da sert bağcıklar çözülmüş, gülümsüyorum. Orhan Pamuk yere düşüyor. Masumiyet Müzesi.
Herkes üzülüyor, okumak isteyenler var çünkü.
Elimdeki en ağır kitap oydu, düştüğünde çıkarttığı sesten anlıyorum, ufak bir kahkaha atıyorum üzülenler için.
-Özgür, Asaf!
Dişlerim sıkışıyor, patlayan bağcıklar arasından dudak dudağa geliyoruz.
-Seviyorum seni."
S. Özgür Erdinç
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
