Bazen vazgeçmek en doğrusudur. Büyüdükçe anlarsın bunu.
Hayat sana her kapının anahtarını vermez. Bazen çalmaya çalıştığın kapılar başkalarının hakkıdır.
Öyleyse anahtarı aramak, tokmağı ısrarla vurmak, hakkın olmayan kapının önünde beklemek neden?
İnsan, sahip olamadıklarının yasını tutmak yerine sahip olduklarının kıymetini bilirse yollar daha iyi aşınır.
Geçmişi bırakmalıyız. Bugüne dek hiçbir şey katmayan bir geçmiş, bu anın sorunu olmayı hak etmez.
Bağımlı sevmekten vazgeçmeliyiz. Olmuyorsa, olduğu yerde bırakmalıyız.
Hayat, dünün sorunlarını bugüne taşımamayı bir çırpıda öğrenecek kadar uzun değil;
ama öğrendiğimiz kadarıyla yaşamayı öğrenmeliyiz.
Hamal gibi anılarımızı taşımaktan vazgeçmeliyiz.
Omuzlarımız ağrıyor, bedenimize yük üstüne yük biniyor.
İki büklüm sevmemizin ne anlamı var?
Hoyrat dağlarda yeşermeyen ağaçları beklemenin ne anlamı var?
Yolunun seni götürdüğü yere kadarsın.
Yol hiçbir yere götürmüyorsa sana ait değildir.
İstediğin vesaiti dene, faydasız. O yolu bırakmalısın.
O ipi çekiştirmeyi bırakmalısın. Çektikçe kopar.
Bu kadar kambur ilişkilerle yol almaya çalışmanın manası yok.
Şimdi ister yürü, ister koş;
ama mutlaka kendi yolunda.
Dilara AKSOY