Kîrmîzı karpuz  küpleri şiir gibiydi
Haikular yaratıyordum

Yemek sanatını ön planda tutup
şiir sanatı arasında önem derecelerine göre hiyerarşi  uyguluyordum..

Ve sevgi varsa kendini her alanda belli eder..
Bunu aşkla yapmak istersin


diliminden düşen küpleri ikiletmeden
Itinayla islevini yerine getiriyordum ..

Henüz
Karpuzun da bitmemişti sanatima ilgisi.



Kollektif çalisma degildi bu.
kimse burnunu sokmuyordu
Askla yanaşıyorduk şekil bulmasi icin

Maharetli olmak gerekiyordu




Dilimler beşik gibi
Satışa sunulmuşcasına takılıyordu..
Solumda.. sıra sıra

Bazı dilimlerde
kendiliginden ikiye ayrılmalar oluyordu tabi
Sabır gösteriyordum
.

Zira bu
Senaatı seviyordum . .:)
uğrunda ölüyordum kimi zaman.

Hem
Bir kaç kez dilimi sürçen karpuzun başı kesilmezdi.


Daha nazik daha sevecen daha güzel titredim.
Üzerine
Böyle tir tir
...

Inat edip . Hani daha mülayim.olsun istedim  bu çetin karpuz benim dünyamdı
Öyle şekil alacak gibi degildi ..

Dünyanın yarısı bu karpuzun içinde yaşiyordu sanki ..ağır takılıyordu..

Bir jeolog gibi baktım baktim
Uzun baktim..




.


ressam gözüyle
Bir fikir ürettim  .

Jöleli karpuz akvaryumu yapayım

Çekirdekleri yavru balık
Yüze yüze kim daha çok yem bulursa büyüsün  küçük balığı yutsun

Bu benim sınavım..
inat ettim..
Tabi bilmiyor dünyam
hangi elde olduğunu
Aşkla başlanan işi sonlandıracağımi..
Daha ne cok
Haikular yaratacagimi..

Ya
Geride kalan.parçaları ..


degerlendirmek gerek değil.mi

O haldee gelsin sorbee..
..



.