Her gelen benden bir şeyler götürdü..hayatın zor sürecinde ilk değil böyle karanlığa gömülüşüm..her seferinde yoğun çaba sarfettim bir adım daha ileriye adım atabilmek için...
Şu deli gönlümde kaç güneş daha doğmadan kara bulutlara esir düştü...
Yüreğim yandıkca yarına dahil umutlarımda tükendi ve mutluluklarım kabusa döndü..
Bundan sonra varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece sen ve senin gibiler olmayacaksınız hayatımda...
Sensiz kalma ihtimalim hiç olmayacak yaşantımda, lehine kurulmuş cümlelerimin sonunda koskocaman bir nokta bir soru işareti olacak bundan sonra..
Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra ve içimde olmayacaksın, boş bir kağıdın gölgesine sığınacaksın sana sitemlerim hiç bitmeyecek...
Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu acı dolu anıları, düşleri savunduğun fikirlerini haykırabiliyorum...
Kaç kere gözlerim kan ağladı uykusuz gecelerin karanlığında ve ilk değil bu sana isyanım,ilk değil böyle dünyaya küsüşüm...Hep yarım kaldı sevmeler,dedimya her gelen bir parça kopardı yüreğimden, yalana bulandı harcandı sevgiler..
Kaç kere lanet okudum seni tanıdığım güne,bu yüreğe sahip olduğuma ve insanlara güvendiğime...
İlk değil bu yalnızlığım,bu yürekte kaç deprem oldu,kaç ihanet selinden son anda kurtuldu hep aldandı sıcak bir gülüşe,sırtımda izi kaldı saplanan hançerlerin..Tuttuğum her gülün dikeni battı elime,gül koklanaktan çekinir oldum,her gülün dikeni derin yaralar açtı yüreğimde ve bu yaralarla meydan okuyorum hayata...
Artık alıştırmalıyım kendimi hiç aşkların olmadığı bir hayata..
Var olduğum her yerde aşk(ın) adı geçmemeli..
Ben yeniden sevmenin, sevilebilmenin yabancı olduğu gelecek tüm zamanlar benim olmalı.Gönül sayfalarımdan koparıp attığım o yaprakları bir bir savurmalıyım gelecek olan sessiz tüm zamanlara,attığım her adımımla hapsetmeliyim bu anıları karanlık zindanlara,,,,
Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım... Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim.Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve zalimleşen bir aşkı kolayca unutabilmek için..
Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç olmamışsın gibi…
YEŞİLIRMAK