- 608 Okunma
- 4 Yorum
- 6 Beğeni
BEN ÇOCUKTUM , BİZ ÇOCUKTUK BİR ZAMANLAR
BEN ÇOCUKTUM , BİZ ÇOCUKTUK BİR ZAMANLAR
Ben çocuktum ,ayağımda kara lastik pabuç, burnu delik üşüyordu ayaklarım ,yine de mutluydum.
Ben çocuktum, sırtımda ağabeyimin küçülen pantolonu .Paçaları kıvrık ,belinde koca bir kuşak, dizi yamalı, büyüktü biraz yine de mutluydum.
Ben çocuktum , Olmadı öğle oyuncak arabam, bisikletim. Yeterdi iki çomak beş taş ,yine de mutluydum
Ben çocuktum, bilmedim salam ,sucuk tadını. Beslenmem bir topan ekmek bir baş soğan, turp gibiydi yanaklarım ,yine de mutluydum .
Ben çocuktum; gezmedim lunaparklarda ,binmedim çarpışan arabalara .,elma ağacında asılı ipti salıncağım. Ter içinde oynadım sokaklarda. Düştüm yaralandı dizlerim, yine de mutluydum. Üfleyince geçiyormuş tüm yaralar ,şimdi yine canım yanınca üfle öp annem geçsin yüreğimdeki acılar.
Ben çocuktum, yok idi leptop tabletim ,oynardık bilmece, İsim ,hayvan ,şehir, bil bakalım ben kimim, kayboldum zamanda, bir iz arar dururum anılarda .Ah kimim ?
Özlüyorum işte özlüyorum resimlerde kalan çocukluğumu özlüyorum, hiçbir şeyi düşünmeden kafamı yastığa koyunca uyumayı özlüyorum. Sonsuz hayallerimi , ninemin masallarındaki diyarlarda gezmeyi özlüyorum. O , zamanda kaybolan çocuk olan beni ,yere düşünce ağlayan küçük çocuğu özlüyorum. Annemin //akşam oldu haydi eve gel diye çağıran sesini .//Dizine yatıp saçlarımı okşayan nasırlı ellerini özledim.
Kimi insan mutsuz olduğu zaman özlermiş çocukluğunu, kimi insan hüzünlendiği zaman. Yani her insan çocukluğa özlem duyar.Acaba ben hangi duygularla özlemini çekiyorum yitip giden zamanda çocukluğumu ?
18/12/2009
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/163479.gif)
Merhaba Değerli Hanımefendi
Teknolojiye, konfora, tüketime odaklı olursa mutluluk, yapay bir dünya
"Koyma suyla değirmen dönmez" sözünün hükmüyle çabuk yıkılır o mutluluk
Umut, mutluluktan daha kalıcı bir duygu
Yoku bilen, varı buldu mu kısmi iyileşmeyle mutlu olur, sentetik değil doğal kılar bu mutluluğu
Bu anlamda Polyanna'cılık oynamadan iyimserlik kötü kılmaz insanı
Daha kötüsü daima vardır çünkü
Birde yoksunluğu politize etmemek gerek, doğallığında duyumsamak lazım, abartmadan
Hiç kuşkusuz nostaljinin de belli yeri var hayatımızda
Yıllar sonra vefatler aile fotoğrafındaki insanları yaşamdan koparıyor, doğallıkla özleniyor o insanlar, onlarla olan her şey güzelleşiyor
Mazinin kötüsü lezzet kazanırken, iyisi artık yaşanmadığı için acımsı tat kazanıyor
Sevinirken de, üzülürken de izafi halleri yabana atmamalı ve mübalağa etmemeli bence
İnsan biraz nazlı bir gül misali solmaya müsait olmamalı derim naçizane
Nihayet
Yüreğinize, emeğinize, kaleminize, kelamınıza bereket
Saygı ve selamlarımla.
![nazlıgül](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/26215_1701dyoilg.jpg)
nazlıgül
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/178509_jnklt3mfkk.jpg)
Mutsuz olmakla birlikte hüzünlendiği zaman sanırım pek çoğumuz bu dertlerle yazıyoruz
mutsuz olmak için nerdeyse sebeplerin dibe vurduğu bir zaman diliminde
Yinede herşeye rağmen aldığımız nefesin ne kadar büyük bir zenginlik olduğunu düşünürsek hala mutlu olmak için çok nedenimizin olduğunu farkedip herşeye rağmen çok mutlu olacağımıza inanıyorum.
Paylaşımınız hangi sebeple olursa olsun mana ve anlatımı vede hüznüyle harikaydı.
yüreğine
Sağlık
Selam saygı ve sevgimle.
ALLAH C.C Emanet ol.
İNSANOLDOSTKAL tarafından 20.1.2022 23:18:47 zamanında düzenlenmiştir.