Kapıdaki ekmek
![Günün Yazısı](/yeni/img/ribbon.png)
Okuduğunuz yazı Günün Yazısı olarak seçilmiştir.
![Kapıdaki ekmek](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/167157.jpg)
Hiç evden çıkamadığınız oldu mu? Eğer olduysa ve ekmek alacak bile kimsesiz hissetmişseniz kendinizi
o zaman beni çok iyi anlarsınız.
İnsanın yıldızları seyretmekten, aya övgüler düzmekten, şiirden önce ekmeğe ihtiyacı var. Hele bizler
gibi ekmek olmadan olmaz diyorsanız birde.
Rahatsızdım. Evin içinde zor yürüyordum.Yine de dört kat merdiveni zorlanarak iniyor( çıkışlar dahada
berbat.) anneme gidiyordum. Annemle bizim evin arasında sadece bir apartman var.Annemin evi iyi ki
alt katta. Birkaç basamakla çıkıyorum. Anneme akşamları gitmek zorundayım. Üç kız kardeş anneme
sabah, öğle, akşam olmak üzere - ilgilenme saatleri belirledik. Her zaman yanında olsak annem daha
mutlu olacak ama herkesin kendine göre bir aile düzeni var. Neyse konu annem değildi,araya koydum.
Anneme gitme saatim gelmiş acele yazmak zorundayım.Konum ekmekti. Üç gün ekmek almadan idare
etmeye çalıştım. Kraker almıştım. Eğer ekmek alamazsam kahvaltıda yerim diye. Sabah ve akşam hep
onu getirdim sofraya. Hani bir kraliçe varmış. Halkın ekmek bulamadığını söylemişler de ekmek yoksa
pasta yesinler demiş. Benimkisi o hesap ama ekmeğin yerini tutmuyor, hele yemekle gitmiyor.Üçüncü
günüydü ekmek yiyemememin. Annemde küçük kız kardeşimle karşılaştım. Ona üç dört gündür ekmek
yemediğimi, krakerle idare ettiğimi söyledim. Çok rahatsızım; yürüyemiyorum. Buraya anneme inan
zor geldim dedim. O da Jülide’ye aldırsaydın ya dedi. Ya da iki kat aşağıdayım, benden alsaydın.
Çekindim dedim. Kimseden bir şey isteyemiyorum, kardeşim bile olsa. Allah korusun, zor bir durumda
kalsam kimse bilmeyecek durumumu. Açlıktan falan ölürüm sanıyorum. Bu durumu aşmalıyım..
Kardeşim benim ekmek almaya gidemediğimi duyunca ertesi sabah kapıma poşet içinde bir ekmek
asmış. Sabah kapının zili çaldığında alt giriş kapısını açtım.Keşke evin kapısını açsaymışım.Kardeşimin
astığı ekmeği görürmüşüm.Sonra akşama doğru anneme giderken kapıda asılı ekmeği görünce hem çok
sevindim, hem de üzüldüm. Çünkü sabah yine krakerle yapmıştım kahvaltımı.
Kapımdaki ekmek çok duygulandırdı beni. Ne kadar atışsan, bazen geçinemesen de insanın bir kardeşi
olmalı mutlak. Kardeşimin bu bana ikinci güzelliği oldu. Yıllar önce annemle birlikte soframızı ayırıp
kendi başıma idare etmeye çalıştığım bir ramazan günü, pastırma alıp gelmişti. Bunu da unutamam.
Yine de Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin. Hele benim gibi istemeyi bilmeyen biriyseniz.
Kardeşimin kapıma astığı bir ekmeği ömrüm boyunca unutamam.
26. 08. 2017 / Nazik Gülünay
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/81839_5etc3s0sv5.jpg)
İnsan kendi kendine yaşamayı öğrendikten sonra,
zor anlarda bile bir başkasından yardım istemesi kolay olmuyor haklısın.
Bu arada 19 günlük bir eleştirmenimiz olmuş sitede. Görev vermişler bu konuda gibi sanki kendisine.
:)
ibrahimcinar36
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Çok teşekkürler..
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Sizde anında düşmüş anlaşılan.
Sizi siteden atmalılar..
Sözüm İbrahim denen kişiye..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Kutlamak adına yeniden geldim, kabul edersin değil mi canım?
Tebrik ediyorum güne eşlik eden naif yazını.
Sevgimlesin her daim canım arkadaşım...
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Ben de yazımın güne düştüğünü şimdi gördüm, yorumlara bakınca.
Selâmlar, sevgiler..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Rabbim acılarını vermesin ailemizin, tüm sevdiklerimizin.
Bazı duygular tam kaybolacak iken nasıl da anlam kazanıyor.
Ufacık şeylerdir unutmaya kıyamadığımız ve deryalara bedel.
Seni o kadar iyi anladım ki ve inanılmaz duygulandım zira bu ve benzeri çok şey yaşadım son iki yıl içerisinde.
Bazı şeyler var ki anlatmaya sayfalar yetmez ama tek kelimeden ibarettir aslında dile getirmeye çalıştığımız sanırım adı sabır ve şükür birlikteliği.
Var ol canım arkadaşım.
Sevgimlesin yürek dolusu.
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
İnsan yaşadıkça çok şey öğreniyor.
En yakınlarınızdan çekinebiliyorsunuz.
Tabi bu durduk yere olmuyor.
Aslında insan yetinmeyi ve sabrı öğreniyor.
Bazı şeylerden yoksun olmak, bize nelere sahip olduğumuzu öğretiyor.
Çok teşekkürler güzel yorumuna,
sevgiler canım..
Merhaba.Bu basit gibi görünen olay bence de çok önemli.Çünkü insani...
İşte bu sebepten olsa gerek,ABD'de market alışverişi yerine mahalle bakkalı öne çıkmaya başlamış.
Bakkal çırağının bir selamı,bir hatır sorması gibi sebepten de olsa gerek!
Kapınızdan ekmeğiniz hiç eksilmesin...
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Yorumları görünce,
yine beni haşlayacaklar dedim.
Bakkal çok uzak değil ama gidemedim.
Aslında suç bende. Yeğenime telefon etsem
ekmeğimi alıp getirirdi.
Rahatsız etmek istemedim.
Selâmlar..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/49926_6572685376.jpg)
Rahmetli Neşet ERtaş ne güzel söylemiş
Kalpten kalbe bir yol vardır görünmez..
İşte o yol bir kardeşlik,,diğeri ise sevgi yoludur..(( SEVGİ YOLUNU ) nasıl anlamlandırırsanız anlamlandırın..sonuç sevgidir işte...
Vesile ile size bir hikaye aktarayım belki sizde bir hisse çıkartırsınız..
GÖNÜL KÖPRÜSÜ
Memleketin birinde zenginmi zengin,hatırı sayılır,sözü dinlenir,
çok zengin iyi kalbli bir adam yaşarmış.Kapısından misafir eksilmez,
kimin ne derdi varsa dinler müşkulünü çözermiş,bu yüzdende pek sevilirmiş.
Zaman akıp gitmiş,uzun yıllardan sonra ihtiyarlamış,derken vade gelmiş vefaat etmiş.
Adamın iki de oğlu varmış.
Baba ölünce bunlar fazla geçinememişler ayrılmışlar.
Etraflarında ki çıkar gurupları bunları birbirine düşürmüşler.
Kardeşler ayrılmışlar.Ayrılmışlar da bu seferde arazi sahanlığı falan derken iyice bozuşmuşlar.
Küçük kardeş tutmuş araya büyük bir derenin önünü keserek araziyi ikiye bölmüş.
Büyük kardeşiyle bütün ilişiğini kesmiş.
Büyük kardeşin bu çok zoruna gitmiş,etrafa bir haber bırakmış,
demiş ki bana çok iyi bir usta gerekli.Böyle bir usta bilen varsa bana göndersin.
Günler sonra bir marangoz ustası gelir kapıya,kapıyı çalar ve derki siz bir usta arıyormuşunuz .
Adam etrafı gezdirir ve malzemeyide gösterir,
burayı bu kerestelerle bir güzel surla kapatacaksın,
bu melun kardeşimin yüzünü görmek istemiyorum der,ve gider oradan
Usta başlar çalışmaya,ve bir kaç gün sonra adama haber gönderir işiniz bitti,
buyrun bir bakın,işinizi teslim alınız der.
Adam gelir bakar,iş olmuştur,memnun da kalmıştır,borcumuz ne diye sorar.
Usta derki sizin işiniz tamamda,benim bir işim daha var siz yarın gelin,
hem paramı alırım hemde kalan işim de bitmiş olur der.
Adam gider,usta kalan kerestelerle,dereye bir'de köprü yapar,takımlarını toplar,
bu sefer küçük kardeşde işin farkına varır,ve hışımla sete doğru gelir,
amacı ağbisine kızmaktır maksadı,niçin manzaramı kapattın diye.
Fakat ne görsün derenin kenarına gelince köprüyü görüünce,hırsı geçer,
içinden derki vay be ben ağbime neler düşünüyorum,gene ağbim yukarı almıyor,
buraya köprü yapmış,benim halimi sormaya gelmek için.
Kendini toplar ve çocuklarınıda yanına alır,ağbisini ziyarete gelir,
bu arada ağbiside ustanın parasını vermek üzere ustayla konuşmaktadır.
Usta bunu görür ve derki bana borcunuzu ödediniz alacağım yoktur.
İki kardeş burada böylece barışlar ve huzur içinde yaşarlar,husumeti unuturlar.
Sevgili dostlar,acaba bizlerde kardeşlerimizle eften püften şeyler için,nedir şu
paylaşamadıklarımız dünya malı dünyada kalıyor..?..
Kardeşler arasına böyle gönül köprülerini ne zaman kuracağız acaba.?
Anne Babalarınız ı nasıl üzdüğünüzün hiç farkına varmıyormusunuz..?
Benimde en büyük oğlumda aynı gafletin içinde..İncir çekirdeğini doldurmayacak
mevzular için kardeşlerinede küs,annesine banada küs..Biliyormusunuz sizlerinde
oğlu kızı var,aynı acıyı yaşayacak o zaman anne babanıza hak vereceksiniz ama,
iş işten geçmiş olacak..
Yoksa setleri örmeye devam edip,karanlık dünyamıza mı döneceğiz...?
Aydınlıklar varken bu karanlıklarda ve ayazda yaşamak niye acaba.
Hepinizi saygılarımla selamlıyor sevgiye davet ediyorum.
batu_41 tarafından 8/26/2017 11:04:52 PM zamanında düzenlenmiştir.
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Bana bir adım gelinsin on adım giderim.
Küçük kardeşimin bu hareketi içimde yok olmaya yüz tutan sevgisini
yeniden getirdi. Bir şey söyleyecek, düşünecek olsam bu ekmek gelir
gözümün önüne.
Kardeşimle aramızda on yaş var.
Ben ona çok şey yaptığım halde hiç bir şey yapmamış gibi oldum.
Bir küçük hareketi bile beni sevindirmeye yetti..
Kardeş konusundaki öyküde olduğu gibi
bir taraf yaklaşır bir adım atarsa, diğeri bunu görmezden gelemez.
Çok teşekkürler,
Selâmlar..
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/198163.gif)
GÜZEL BİR YAZI ZEVKLE OKUDUM İNSAN ZORDA OLUNCA AİLENİN YARDIMI VEYA KOMŞULARIN YARDIMI ÇOK ÖNEMLİ TABİ YARDIMA İHTİYAÇ OLDUĞUNU SÖYLEMEKTE LAZIM SAYGILAR SUNARIM HANFENDİ
![glenay](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/84813_902h3kixp6.jpg)
glenay
Alt kat komşumla bahçeden kestikleri ağaç yüzünden sorun yaşadım.
Onlardan çekinmeden bir ekmek isteyebilir veya çocuklara aldırabilirdim.
Çok teşekkürler..