Bugün erken uyandım. Kitap okumayı düşündüm. Hemen odanın perdelerini açtım.
Karşımdaki manzara çok güzel göründü. Henüz betonlaşmamış eski bahçede çimen çiçek
gözlerimi okşadı. Öbek öbek sarı beyaz papatyalar, bir yerde gelincik topluluğu, az ötede
kuşburnu çiçekleri, dikenlerin mor mor açan küçük çiçekleri. Bir zamanlar bahçe barısı
olan kavakların yerinde, yeniden süren kavaklar, elmalar. Bu bahçeden çocukken elma
kocaman yaz elmaları olurdu.Bir keresinde bahçe sahibi Mustafa amca kardeşimi yakaladı.

Kardeşimin korkuyla bakan kara gözlerine bakarak:

-Buradan elma çalmayın. İsteyin, ben size veririm, demişti. Sonra bahçeye girerek eline aldığı kocaman iki elmayı kardeşime vermişti.

Şimdi bu bahçe ve ona ekli diğer bahçeden başka bahçe kalmadı burada. Ha birde yolun öte
tarafında bir bahçe var. Her taraf apartman oldu.

Yolun karşısındaki bahçenin önünde önceleri burada en güzel görünen evlerden biri sayılan
kirli pembe renkteki kerpiç evde yaşayanlar artık hüzün veriyor bize.Gözlerim her zaman
iki katlı bu evin çatısındaki güvercinleri arıyor. O güvercinler de sahipsiz kaldı buna çok
üzülüyorum.

Güvercinler nasıl evcilleştirilir,bunu bilmiyorum. Kanatlarını falan mı kesiyorlar,n’apıyorlar bilmiyorum. Bu pembe evde oturan benim ilkokul arkadaşım bu güvercinleri besler, onları
uçururdu. Bu arada tavukları,inekleri de vardı baktığı.Mavi gözlü,gerçekten munis biriydi.
Hastalandığını duymadım. Aniden öldüğünü duydum, minareden okunan selâdan. Çok
üzüldüm. Çatıdan ayrılmayan güvercinlere baktıkça onların daha çok üzüldüğünü düşündüm. Bu çatıya konmaktan vazgeçecekler miydi?


Hergün evimizden az ilerideki çatıya bakıyor, güvercinler duruyor mu yaşıyor mu diye merak ediyorum.

Bu güvercinler yazarken, günler önce insanlara sıkılan gazdan ölen güvercinler geldi
aklıma. Bir tarafta güvercin beslerken birileri, diğer yanda insanlara sıkılan gazdan etkilenen güvercinleri de öldür. Bilinçsizce ya da bilinçle yapılan bu eylemin yarar ve zararını iyice ölçüp düşünmek gerek..

Bu pembe eve bakarkenki hüznüm daha da arttı. Bu kez de ölen arkadaşımın ağabeyi
öldü. O da emekli olduktan sonra torunları için yeni bir işe girmiş çalışıyordu.

Bilmem hüznümü gidermeye karşı çiçekli bahçeye ekli evin bahçesinde güvercin besleyip uçuran on dört yaşlarındaki erkek çocuk giderebilir mi. Ya da, öbek öbek beyaz, kırmızı
mor,sarı çiçeklerin üstünde kavisler çizerek uçan beyaz kelebekler.Bugün onları gözledim.
Acaba nereye konacaklar diye.Çiçeklerin üstünden uçtular.Döndüler aynı yerlerde tekrar
az ilerdeki elma ağacının sürgünleri arasında gözden kayboldular. Çok merak ettim.Acaba kelebekler nereye konar? Öyle bekler mi çiçekler?


Sahi bu bahçedeki ağaçlar da kesilince önüme her zaman çıkan Kirpiye ne olur?




27. 05 .2014 / Nazik Gülünay



Öykümü güne taşıyan seçici kurula çok teşekkürler..