- 1128 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
UMUTLAR KARARMADAN..BÖLÜM ..7..
![UMUTLAR KARARMADAN..BÖLÜM ..7..](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/166055.jpg)
Ahmet Bey resimleri tarayıcıdan çıkarmış filmin kopyasını saklasam’mı diye düşündü artık oğluna kavuşmanın zamanı gelmişti. Adamın onu araması lazımdı gece hayli ilerlemesine rağmen adam aramamıştı adamın numarası da yoktu.
Ahmet panik içinde ağlamaya başladı, eşini arayıp işinin uzayacağını söylemişti, en iyisi eve gidip her şeyi anlatmaktı diye düşündü, gözyaşlarını silerek ayağa kalktı.
Arabasına binip eve doğru yol aldı,evet dedi içinden Meleğe her şeyi anlatıp sonra emniyete gidip çocuğunun kaçırıldığını telefon geldiğini, oğlunun bir Katilin elinde olduğunu anlatacaktı.
Ahmet kapıyı anahtarla açmıştı. Melek yerinden hızla kalkıp kapıya doğru yürüdü canı çok sıkılmıştı yüreği daralmış kendini kötü hissediyordu.
Cengiz nerede diye sorunca Ahmet dizlerine çökerek ağlamaya başladı,Melek ne oldu neden ağlıyorsun deyince hıçkırıkları arasında Cengiz’in kaçırıldığını söyledi.
Melek panik içinde fenalaştı Ahmet karısını kucaklayıp koltuğa yatırdı yüzünü ıslak havluyla sildi kadın kendine geldi.
Polis polisi aramadın mı deyince adam polis karışırsa oğlunu unut dedi ama adam verdiği saatten beş saat geçti onun için şimdi Emniyeti arayacağım dedi.
Ahmet Bey telefonu eline aldı tam tuşa basacağı sırada bilinmeyen bir numara aradı oğlunu kaçıran adamın sesiydi bu.
Yarın sabah filan yere gel filmleri getir kopya saklamaya kalkışma başına daha kötü şeyler gelebilir dedi.
Ahmet tamam, tamam şimdi buluşalım filmleri resimler yanımda dedi, adam hayır yarın dediğim yerde dediğim saatte yalnız gel deyip telefonu hemen kapattı.
Yüzüme ışığı tutan adam
- Burada neden yatıyorsun? kimin kimsen yok’mu diye sorunca , ışık tutan adamın beni kaçıran adamın olmadığını anladım.
Hemen yattığım yerde doğruldum acaba kaçırıldığımı ve adama vurduğumu bu adama anlatsammı yok hayır anlatamam tanımadığım bir adama başımdan geçenleri anlatamam diye düşündüm
- Adamın tekrar Kimin kimsen yok mu diye sorunca o düşünceden sıyrılıp
- Ha, hayır dedim adam ışığı ha bire yüzüme tutuyor sorular soruyordu sonra hadi gel seni evime götüreyim karnını bir doyur da rahat bir uyku çek dedi.
Adamın bu davranışı biraz hoşuma gitmişti.
Onu iyice tanımadan durumumu açıklamaya niyetim yoktu adam ben yürüdükçe sen de ışığı takip et yoksa tökezleyip düşersin dedi.
Yavaşça ayağa kalktım ve adamı takip etmeye başladım. Az sonra derme çatma bir eve geldik içeri girdik adam ışıkları Yakınca evin iki odalı olduğunu fark ettim küçük bir mutfağı vardı adam kırk beş yaşlarında falandı nedense içimde bu adama karşı garip bir güvensizlik hissi vardı ama çaresizdim.
Taşıtların geçtiği bir yola çıkmak için bu fırsatı değerlendirmem lazımdı.
Zavallı Annemle Babam kimbilir ne kadar üzgündürler, benim bir yolunu bulup eve gitmem lazımdı.Adam bir tavaya yumurta kırıp odaya getirmişti.
-Adam hadi evlat karnını doyur sonra yat dedi.
- Ben birkaç lokma yedim ve uzandım esneyerek uyuyormuş gibi yapmayı düşündüm ve öyle yaptım.
Ne olursa olsun sabah oradan ayrılıp yolu bulmam lazımdı hafif bir göz dalmasından adamın telefon konuşmasıyla uyandım adam diğer odada ne kadar yavaş konuşmaya çalışsada gece sessizliğinde konuşulanları duyuyordum.
Adam bir çocuktan bahsediyordu aman Allahım bu çocuk bendim, adam beni nasıl bulduğunu anlatıyordu fazla zaman kaybetmeden beni almasını söylüyordu parayıda beni teslim ederken vermesini istiyordu.
Ben yavaşça yattığım kanepeden kalktım yavaşça kapıya doğru yöneldim kapıyı açıp hemen oradan uzaklaştım karanlıktan korkmuyordum çünkü korkmam gereken iki katil adam vardı bana güç geldi ayın şavkıyla koşmaya başladım.
Ardımdan bana doğru gelen bir ses beni durdurdu.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.