Başkalarına yaptığın her iyilik zannetme ki onlaradır; sanadır sana…

Kullanmayanın aklını kullanırlar.

Tembellik faydalı işleri daha doğmadan öldüren bir katildir.

Azınlığın doğruları, çoğunluğun yanlışlarından daha değerlidir.

Gözünü kapaman boşuna; çünkü gerçeklerin giremeyeceği yer yoktur.

Bugün sahip olduğumuz -iyi ve kötü- her şeyde, bizden önce yaşamış olanların katkıları vardır. O nedenle biz bu insanların bazılarını minnetle bazılarını da nefretle anarız.

Sık sık affetmek affedilene iyilik değil aksine yapılabilecek en büyük kötülüktür.

Evet, öğüt ver; ama gizlice ve sessizce…

Yıldızları tutamam. Olsun. Bakıyorum ya, bu da yeter.

”Sütten çıkmış ak kaşık” olduğunu söyleyenin yanından kaçarım. Çünkü bilirim ki beni bir günahkâr gibi görmeye başlamıştır bile…

Gerçek aşkı arıyormuş. Sanırsın ki gerçek olmayan aşkı bulmuş… Hadi canım sen de!

Hukuka uygun olmayan her yasa; hırsızı, ahlaksızı, suçluyu, zalimi artırmaktan başka bir işe yaramaz.

Birine, ”Önyargılarından kurtulamazsın.” Demek de bir önyargıdır.

Zafer kazanmak mı istiyorsun. Diyelim ki kazandın. Peki, kazandıktan sonra ne yapacaksın, hiç düşündün mü?

Sevilenin yüreği başka bir yerde ise, sevenin acı çekmenin dışında yapabileceği bir şey yoktur.

Seni sevmesini istediğin birini, kalbindeki gökkuşağının altından geçirmeye muvaffak olursan sevilmeyi hak ettin demektir.

Çocuklara “Anlayarak oku!” deriz de, nedense “Anlayarak yaşa!” demeyiz.

Sıradan insanlar görünüşte bilgili insanları takdir ederler ve bilimden yana olduklarını söylerler. Ama gerçekte ise bilgisiz insanların peşinden gidip, hurafelere inanırlar.

(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)