Aldatılmaya alışan kişi, aldatmaya kalkarsa aptalca bir şey yaptığı hemen anlaşılır.

Düşünmekten kaçan, önündeki batıl inanç çukuruna düşmekten kendini kurtaramaz.

İçi güzel olanın dışı da güzeldir. İçi güzel olmayan ne kadar uğraşırsa uğraşsın dışını güzelleştiremez; sadece öyle yaptığını sanır.

Korkularını yenemediysen; ne yaparsan yap, hep mağlûp sayılırsın.

”İnsanlık tarihi” diyerek söze başlıyorlar; “savaşlar, krizler, devrimler, kuraklıklar” diye devam ediyorlar. Gerçekten bu mudur insanlık tarihi denilince akla gelenler? Özgürlükler, barışlar, kardeşlikler, hakça bölüşümler, edebiyat ve sanat eserleri kimin tarihi ile ilgili? Yoksa yeryüzünde bütün bunlar yaşanmadı mı?

Bozguncunun borusu, bozulmaya müsait olan yerlerde öter.

Felsefe öğrenirsen; hem neleri bilmediğini bilirsin, hem de bildiklerinle böbürlenmezsin.

Vicdan, yargıcı da yargılayacak olan yargıçtır.

Hayallerimizi sansürleyen başkaları değil, kendimizdir.

Yalnızlığa alışık değilse, terk edilmek öyle bir koyar ki insana…

Beni ciddiye almayan hayatı, ben neden ciddiye alacakmışım?

Duyduğum pişmanlıklar nedeniyle de çok pişmanım!

Son günlerde kendimi tanıyamadığım zamanlar çok oldu.

Cahilin uyarısı kırıcıdır, eylemi yıkıcıdır.

Yanlışı, yanlış olduğunu öğrenene kadar savunmuşumdur.

Mutlu olmak istemeyen birini mutlu etmeye çalışırsan, mutsuz olabilirsin.

Sen gülmeye devam et; isteyen varsın desin deli!

Sevgilini olduğu gibi sevemiyorsan, onu değiştirmeye çalışıyorsan, ona karşı hissettiğin duygunun sevgi olduğu da şüphelidir.

*Kalitesiz insan, kalitesinin daha da düşme ihtimalini hiç önemsemez.

(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)