Gökyüzünü tamamen kaplayan bu gril bulutluolması mı içimdeki sıkıntı. Yoksa beni iki üç
gündür uğraştıran kombi mi? Belkide biten yıl ve dişe donunan bir şey yapmış olmamamdır

Her yıl başında kararlar alırım,şöyle yapayım böyle yapayım daha üretken olayım diye. Hiç
uygalayamam başta plânladıklarımı. Çünkü yapılan plânı unutur yine bildiğimi okurum.
Geçen yıl aldığım tualller kilerde dayalı duruyor.Boyalar, fırçalar yatak odamdaki kitaplığın
üstünde kullanacak kişiyi bekliyor. Onlara sevgiyle bakmaktan başka yaptığım bir şey yok.
Oysa bu yıllar önce olsaydı,ahmak derdim o malzemeleri kullanmayana.

Yazılarımda hep başlamaktan söz ederim. Başlamalıyım! Bu yıl kararlıyım. İki üç gündür sinirlerimi yıpratan kombiyle de başa çıkmış sayılırım. Ne yapacağımı eve gidinceye kadar
unuturum diye servisteki çocuğa kaç kez anlattırdım. Öylesine panik bir insanım ki küçük
bir yanlışta panikler elim ayağım dilim dolaşır.

Kombi servisinden eve gelirken ıvır zıvır pek çok şey satan bir alışveriş yerine girdim. Yılbaşı süsleri de olmak üzere neler yoktuki. Yine de alabileceğim güzel bir şeyler gelmedi
gözüme.Çoğu satılmışta olabilir. Çoğunluğun AKP’ye oy verdiği burada herkes bir şeyler
almak çabasındaydı yılbaşı için. Yılbaşı ağacı ve süslemelerine değin her şey alınılıyordu.

Önce yeğenim jülide’ye iyi bir hediye alıp büyüklere bir şey almamayı düşündüm. Onun
beğenisine uygun bir şey bulabilmek için çok dolaşmak gerektiğini anlayarak ona da küçük
bir hediye almaya karar verdim. Acaba şu cıvıl cıvıl renkli saatlerden alsam beğenir miydi?
Onun kolundaki saatin nasıl olduğunu düşünürken onun erkeksi şeylerden hoşlandığını
hatırladım. Sonra biraz etrafa göz gezdirerek herkese aynı bir şeyler alıp paket yaptırıp
oradan çıktım.

Yılbaşı gecesi güzel geçti sayılır. Her zamanki gibi yine ailemle toplandık. Bu yıl en küçük kardeşimdeydik. Annem ona gitmesi için bir gün önce razı etmiştim. Yine karar değiştirmiş
ben gitmeyeceğim, evimde kalacağım dedi. Yine dünkü yöntemi kullanarak Nazife’nin de
biraz dinlenmesi gerektiğini söyledim. Sabahları evi bizlerden daha yakın olduğu için sobayı
yakıyor, annemin kahvaltısını yaptırıyordu. Öğle yemeği küçük kardeşime akşam da bana
aitti. Hem Nazife biraz dinlenir anne dedim. Fatma’dan sonrada bende kal. Bizim evlerde
üşümezsi.Fatma da aynı şeyleri söyledi odasını hazırladığını,rahar edeceğini anlattı.Annem
razı oldu sonunda. Nazife gelecek birlikte gideriz dedim.

Dün akşam yemekteyken Faize aradı. Çok sevindim. İyiki telefonumun sesini az önce açmıştım. Oturma odasından mutfağa ulaştı telefonun sesi.Telefonda konuşurken dışardan gelen sesler beni çok etkliyor. Telefondaki sesi duymakta zorlanıyorum. Faize’nin sesini
güçlükle duymaya çalıştım. Yeni yılımı telefonda ilk o kutladı. Üstelik en sevdiklerimden
biriydi.Doğru dürüst konuşamadım. Mutlu yıllar derken öksürmesi geldi kulağıma. İnşaallah
gıcık tutmuştur dedim.

Acaba herkes çok mu sevinir yeni yıla giriyoruz diye, hayatından memnun ve sorunsuz.

Ailemle birlikte oturup televizyon izlemeye fırsat kalmadan Nazife, Jülide ve Ayhan’ın yutmaları gereken hapları evde unuttuklarını söyledi. Birlikte gididp alır geliriz dedim. Yol
gidiş dönüş yirmi dakikamızı alırdı. Akşam hava soğumuştu.Yüzümüzü üşüten havada hızlı
adımlarla gidip geldik

Halamın kızlarının üeşleriyle birlikte gelmeleri güzel bir sürpriz oldu bize. Halamın ortanca
kızıydı Münevver." Ooo bunlar yiyecekler, içecekleri hazırlamış yiyiyorlar bile" diyerek
girdi odaya.Birlikte eski günleri anarak ve Jüliş’le Nevzat eniştenin televizyonda çalan oyun havasına uyarak oynadıkları oyunu seyrettik gülüşerek. Giderlerken Münevver kaç kez sarıldı bana Ah Naizk ne güzel günler geçirdik birlikte.O günleri her zaman hatırlarım. Çocuklara anlatırım. Yengemin o küçücük mutfağında pişirip getirdiği yemekleri hiç unutamam .Hele o dolmalar. Bizde yapıyoruz, onun dolmalarının tadı bir başkaydı.

Annemin yaprak domasını kıymalı yapıp üstüne et suyu koyduğunu hatırladım.Valla haklısın
bizim pişirdiklerimizin lezzeti onu tutmuyor dedim..


Şu an yazıyı yazarken gökyüzünün rengi biraz daha açıldı. Odam aydınlandı.


1. 1 2013 / Nazik Gülünay