- 323 Okunma
- 0 Yorum
- 1 Beğeni
Erdoğan'ın Sisi'ni de Ehl-i Beyt dağıtır
![Erdoğan'ın Sisi'ni de Ehl-i Beyt dağıtır](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/217430.jpg)
"Menfaat üzerine dönen siyaset canavardır!"
Lemeat’tan.
George Orwell’ın karaütopyası 1984’e sık sık atıflar yapıyorum yazılarımda. Zira, kitap, siyaset-devlet yaklaşımımızdaki aşırılıkların ne denli uç boyutlara götürülebileceği ile ilgili önemli öngörüler içeriyor. Bu öngörülerden birisi de ’Gerçek Bakanlığı’dır. Evet. Peki ’Gerçek Bakanlığı’ nedir? Gerçek Bakanlığı, devletin o dönemde güttüğü siyaseti, ’tarihin-bilimin gösterdiği tek hakikat’ olarak lanse eden bir kurumdur. Bunu yaparken de mevcut kayıtlarda, belgelerde, metinlerde (dolayısıyla onlara yaslı hafızalarda da) oynama yapmaktan çekinmez.
Sözgelimi: Türkiye Almanya ile savaşta olsun. Hemen Gerçek Bakanlığı memurlarına bir emir yollanır. Türkiye ile Almanya’nın geçmişte dostluk yaptıklarına dair bir kayıt-bilgi varsa hepsi yokedilir. Yerlerine ’iki ezelî düşman’ olduklarını belirtir ifadeler yerleştirilir. Yani mazi yeniden düzenlenir. Böylece siyasetin girdiği yol ’toplumun-tarihin tek gerçeği’ olur. Daha sonra Almanya ile ittifak mı yapıldı? Bu defa tekrar kayıtlar ele alınır. Düşmanlığımızı belirtir satırlar elden geçirilir. ’İki ezelî kardeş’ olduğumuzun iltifatları yerleştirilir. Orwell’ın karaütopyasında devletler halkların zihinlerini bu detaylara kadar yönetirler. Böylece kendileri gel-git yaşamış olmazlar. Ya? Onların gelgitlerine göre tarih-toplum değişir.
Devletin ismetine toz konmaz. Uzağa gitmeyelim. Türkiye’nin yakın tarihinde de Orwell’ın bu öngörüsünün izleri vardır. Cumhuriyet kurulduğunda yazılan ’resmi tarih’ toplumsal hafızamızda bir silbaştan yapmayı denemiştir. Bize, bin yıldır mücadele ettiğimiz Avrupa’yı dost, bin yıldır beraber cihad ettiğimiz müslüman kardeşlerimizi de ’hain’ göstermiştir. Latin alfabesini ’Türk alfabesi’ diye satmıştır. Şapka ’Türk giyeceği’ olmuştur. Rakı artık ’milli içecek’tir. İncesine girdiğinizde daha birçok şeye teşebbüs etmiştir de! Fakat 5816’yla başımız belaya girmesin diye hızlı geçiyoruz. Kalemimizi aceleyle ’sadede gelmeye’ davet ediyoruz. Çünkü asıl derdimiz başka. Şu Gerçek Bakanlığı’nın Ehl-i Beyt’i de yoketmeye çalışmasıdır asıl yaramız.
"Kuzum ne arasın Ehl-i Beyt Orwell’ın romanında?" demeyin muhterem kârilerim. Orada aramaz da Bediüzzaman’ın metinlerinde şöyle yeralır:
"Eğer Hazret-i Ali olmasaydı, dünya saltanatı, mülûk-u Emeviyeyi bütün bütün yoldan çıkarmak muhtemeldi. Halbuki, karşılarında Hazret-i Ali ve Âl-i Beyti gördükleri için, onlara karşı muvazeneye gelmek ve ehl-i İslâm nazarında mevkilerini muhafaza etmek için, ister istemez, Emeviye devleti reislerinin umumu, kendileri olmasa da, herhalde teşvik ve tasvipleriyle, etbâları ve taraftarları, bütün kuvvetleriyle hakaik-i İslâmiyeyi ve hakaik-i imaniyeyi ve ahkâm-ı Kur’âniyeyi muhafazaya ve neşre çalıştılar. Yüz binlerle müçtehidîn-i muhakkikîn ve muhaddisîn-i kâmilîn ve evliyalar ve asfiyalar yetiştirdiler. Eğer karşılarında Âl-i Beytin gayet kuvvetli velâyet ve diyanet ve kemâlâtı olmasaydı, Abbasîlerin ve Emevîlerin âhirlerindeki gibi, bütün bütün çığırdan çıkmak muhtemeldi."
Evet. Gerçek Bakanlığı Ehl-i Beyt’i ortadan kaldırmak istiyor. Çünkü Ehl-i Beyt bu ümmetin asıl/hakiki hafızasını oluşturuyor. Siyasî otorite yalpaladığında, günden güne doğruyu-yanlışı becayiş ettiğinde, pragmatizmi fazla kaçırdığında, "Bu yaptığın yanlıştır!" diyecek, yerini bozmayacak ama fiilî siyasete de talip olmayacak ulema-evliya kadrosu İslam siyasetinin mihenk taşlarından birisini oluşturuyor.
Bu mihenkler köşetaşları gibi birşey yapmaz görünürler. Ancak onlarsız herkes yolunu kaybeder. Öylece varolmaları dahi nimettir yani. (Allah, Ehl-i Beyt’in hakiki varislerini başımızdan eksik etmesin, âmin.) Çünkü duruşlarının toplum üzerindeki etkisine bakarak siyasi kadrolar kendilerini düzeltme imkanı bulurlar. Bazen gönülleriyle bazen de üzerlerindeki ilgiyi kaybetmemek için bunu yaparlar. Aksi durumda hâkim siyasetin maslahat telakkisine ayar çekebilecek kimse kalmaz. Dünün beyazı bugünün siyahı olur. Dünün siyahı bugün beyazdan beyazlaşır. Çünkü muhalefetin de en az iktidar kadar zemini oynaktır.
Bense günümüz tartışmalarına yüzümü döndüğümde Ehl-i Beyt’in fonksiyonunun kimilerince bir şekilde makaslanmak istendiğini görüyorum. Onlar siyasetin ’uyarılmasından’ ziyade ’ululanmasını’ istiyorlar. Bu nedenle de, bir siyasi, evvelden gittiği yolu terkettiğinde herşeyi silbaştan yazmak arzuluyorlar. İşte günümüzden bir delili: Erdoğan’ın Sisi’nin elini sıkmasıdır. Erdoğan gülümseyerek Sisi’nin elini sıkınca Sisi’nin katlettiği binlerce Mısırlı müslüman tekrar hayata mı dönmüştür? Hayır. Cezaevlerinde hâlen işkencede tutulan daha binlercesi özgürlüğüne mi kavuşmuştur? Hayır. Yani eşyanın hakikatinde bir değişiklik var mıdır? Elbette yoktur. O halde? O halde yaşanan sadece siyasetin satranç tahtasında bir hamleden ibarettir. Belki o tebessümlerin hiçbirisi de gerçek değildir. Tasannudur. Vakti gelince iade edilir.
Ancak ’kraldan çok kralcı’ öyle bir kitle var ki, bunlar, Erdoğan’ın her yaptığının Gerçek Bakanlığı usûlünce kudsanmasını bekliyorlar. Erdoğan arayı bozuk tutarken ’Diktatör’ olan Sisi, düzeltince Mısır’ın ’devlet başkanı’ oluveriyor. Dahası da var. Türkiye’nin birçoğunu toprağında himaye ettiği İhvan üyelerine de DAİŞ’çilik yakıştırması yapılıyor. ’Terörist’ deniliyor. Dahası: Erdoğan’ın vaktiyle can u gönülden, bin maşaallah, güttüğü siyasetin ’dış güçlerin oyunu’ olarak şekillendiğini, aslında Mısır’la hiçbir meselemizin olmadığını, Sisi’yle de işlerin gayet yürütülebileceği söyleniyor da söyleniyor. Bunlar söyleniyor da, muhterem kârilerim, siyaset şarabından sarhoş olmayanların da yüreği sızlıyor. Tamam, siyaseti istikametteyken bunlar da alkışlıyorlar, ama siyasetten istikamet almıyorlar. İstikametin kaynağını İslam biliyorlar.
Aman, sakın, sızınızı ifade etmeyin. Çünkü Gerçek Bakanlığı Ehl-i Beyt mesleğinde gidilmesini istemiyor. Devlet neyi doğru buluyorsa artık o doğru. Devlet neyi yanlış buluyorsa artık o yanlış. Mazi? Maziyi boşverin. Bugün faydalı olan yalnız hakikattir. Aman. Yanlış söyledim. Doğrusu şu: Bugün faydalı olandır yalnız hakikat. Demirel öldü. Ama "Dün dündür!" ilelebet payidar kalacaktır. Ne de olsa "Bugün hep bugündür!" Hatta Demiler’in eksiği bile vardır. Evet. Tamamlayalım hadi: "Bugün aslında dündür. Hatta dün diye birşey yoktur. Siyasette herşey bugündür. Bugün işe yarayandır. Gerekirse dün de yeniden yazılır."
Ortalıkta silik para çok. Biz yine mürşidimizin ayak izlerini öperek ’müsbet hareket’ten ayrılmayalım. Yapıcı olmaktan başka yol yok. Sakın bırakmayalım. Hasenatı seyyiatına galip olanlar hayırlılarımızdır. Aksini savunmayalım. Lakin istikamet ’siyasetin kararlarına göre kalbimizin ayarlarıyla oynamak’ da değildir. Siyaseti bu denli merkezine oturtanların kalbi güncelin dansözü olur. Hayatları çelişkiyle dolar. Güncelin fetvasını kalbimize sormaktan usanmayalım. Yalnız Allah’ın rızasını arayalım.
Mesela: Ben bu Sisi meselesini sordum. Bana güzel şeyler söylemedi. Hatta dedi ki: Ulan hadi bunu hasenattan saydın diyelim. Yarın bu devlet LGBT’ye olan yarım küslüğünü de büsbütün dostluğa çevirirse? Yahut 5816’ın üzerine bir-birkaç 5816 daha ekleyecek hale gelirse? Onları da mı yalayıp yutacaksın? Hiç gönül koymayacak mısın? O halde gönlünü şimdiden koy. De ki: Sisi diktatördür kardeşim. Erdoğan bin kez elini sıksa da bu değişmez. Şahit olduğun en fazla mecbur olunmuş hatadır. Güçsüzlüğümüzdür. Kaybetmişliğimizdir. Yoksa Sisi’nin kanlı eli Erdoğan’ın elini haketmiyor. Ona diktatörden başka lakap da yakışmıyor. Fakat, İslamcılık, siyasetle mesaisi ziyade olduğundan Emevîce bozulmalar yaşıyor. Senin zaten o taraklarda bezin yok. Oturduğun yerde Ehl-i Beyt’in ayaktozu olmaya çalış bari. Kalbini koru. Ehl-i Beyt mesleği olmazsa Emevîleri-Abbasîleri muhafaza etmeye kimsenin gücü yetmeyecek. Yani ki Gerçek Bakanlığı durdurulamayacak. O halde istikamet hafızasını koruyan Ehl-i Beyt yüzbin kere varolsun!
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.