yoksa bana bıraktığın acı anıtların mı ?
konuşasım gelmiyor senden sonra
mürekkebi azalan kalemimden daha çaresizim
o'da senin gibi tükenmekden şikayetçi
Tırnak köklerim sızlıyor,hiçbir isyan afişinde resmim yokken !

...

devrim nutukları atmandan gına geldi sevgili
bırak da bir ressam
ki işinin ehli
yok etsin üzerimdeki lekeleri


...

VE BELKİDE EN ÖNCE

YANLIŞLARI YÜZÜNDEN SEVER


...

Yanlış bir otobüse
Hiç bindin mi
___Bilmediğin bir yerlere
___Gidiyor olmanın
___Kaygısını, tasasını

...

Perdeler titriyor önce, gece olmamış herhangi bir sokak; yani benim talanım. Üşüyen kaldırım taşlarından ansızın bir elinde hançerle, tanımadığım biri çıkıyor, karanlık perdeleri titretiyor, sonra ince bir kan sızıntısını taşıyorum ellerimle.
Al sana ölüm.
Esrar çekmiş yalnızlık gibi geceyi koynumda taşıyan korku, alışmadık bir anda bitiveren yazı tura oyunu artık, al sana ölüm. Firar etmiş, ardımdan gece yatısına gelen azılı bir aşktır şimdi Perdeyi titreten, bütün yollar tutulur, çocuk sesi boğazıma yapışır, yerden toplayabildiğim sadece gözyaşı, ulaşamadığım unutamamak, al sana ölüm. Zora sokma kendini deyiverirsin bir anda, tam da ölmeye müsait bir akşamdır şimdi; al sana ölüm… Hatta gerçekten bir oyunun var olup olmadığı hakkında sınırsız bir kuşku var içimde…
İlk defa yaşama isteği güç geliyor bana. Yalansız olduğum anları anlatırken, şehrimin varoşlarında mekan tanımaz yüzleri nasıl ifade edebileceğimi bilmiyorum. Nereye dönsem yeryüzünü ardımda bırakarak ilk defa ben olduğumu hatırlıyorum artık… Ama neye yarar, gidiyorum ağırca. Dört beş satıra sığan hayatımı, yarım bıraktığım onlarca hikayemi, kuru bir ekmeğe muhtaç olmama rağmen, buruşturup çöpe attığım özümü anlatmalıyım bu nedenle.
Çelişkinin kara örtüsü, dünden arta kalan günün ilk ışıklarını söndürüyor ve yaşam bana tutsaklığımı geri getiriyor.

...

Bu karanlık yalnızlığa
Ben senden düştüm...

Sonu selametten uzak sabırlar biriktirdim,
Hiç bir işe yaramadı.

...

Şiddet kötü dediler
Robot hediye ettiler
Silahtan su sıkıldı
Doyasıya güldüler


...

Dediler 'bir sevda var yüreğinde'
Her sabah baş veren filiz,
Her akşam efsunlu bir giz.
Bilemediler içimdeki yaradandan
Coşkuyu...

...

Diğerleri gibi , değil bu gidiş başka
Ayrılık fermanını senden duymak dahahafif geldiya
Artık seni düşünmek , sana şiir yazmak eskisinden de saçma

Yok demeyi bilmeyen şu kalbim

...

Eskilerden duydum orda kalmışım
Sözde hep muhtaçtı insan insana
Onlarmı haklılar benmi yanlışım

Seversem sevilir sayılırmışım

...