Bir tek sen vardın,sen gittin.
Ben her nefeste adını anıp öldüm ağladım

Yasar Yön


...

Bir sigara dumanı gibi dağıldı düşler
Sensiz kaldı bu garip gönül
Sevda dedim, kader güldü yüzüme
Yine yalnız kaldım bu şehirde

...

Kanayan yürekleri gördüm bu topraklarda
Gecenin karanlığına yatırılan gözleri
Yatağında derya deniz düşünceler
Sırtında batık hüzünler

...

Meclis açılır, umut serpilir yeniden.
Atamın emaneti, en parlak armağan,
Bugün bizdedir bayram, yarın bizde vatan.

Dalgalan bayrağım, süsle okul yolunu,

...

Aşılmaz çöllerim, kayboldu pusulam
Uykusuz gecemde tetikte kâbuslar
Aslanı kediye boğdurma ey! Yâr

Bir dostun kapısına varamadan dağlar

...

KERİM ÖZBEKLER
GAZETECİ-YAZAR-ŞAİR

-Yarışmaya, 18 yaş ve üzeri herkes katılabilir.

...

İlk o akşam gördüm onu. Kalabalığın içinde öylece duruyordu. Otobüs durağına yaslanmıştı. Aklında neler geçiyordu bilmiyordum ama öyle ürkek, öyle telaşlı bir hal içindeydi. Ne çok güzeldi ne de özellikle dikkat çekiciydi. Ama gözlerinde tanıdık bir şey vardı. İnsan bazen bir yabancıya bakar da ve içinden şöyle bir düşünce geçer ya. Sen de mi benim gibi hayalleri kırık birisin. İşte tam o bakışmaydı ilk göz göze gelişimiz. Günaydın dedi adam usulca. Günaydın dedi Kadın. Sonrasında klasik soruyu sordu Adam ona. “ Otobüs geçti mi?” Geçmedi dedi kadın.

Böyle başladı ilk konuşma. Bu neşeli ve zevkli yolculuk kadının ineceğin durağa kadar devam etti. İnsanlar genelde sevdikleri şeyleri anlatırlarmış ya. Nerelisin ile başlayan ve en sonunda Sevdiği müzikleri, yemediği yemeklere kadar gelen sorularla biter ya. Ama nedense onlar öyle yapmadı. Onlar yaralarından başladılar söze. Çocukluluklarının eksik kalan yerlerinden, yarım bırakılmış cümlelerden, geç kalmış özürlerden. Herkesin saklamaya çalıştığı şeyleri birbirlerine usulca bıraktılar. Garip olan şuydu. Acıları farklıydı ama sızısı aynı yerden geliyordu.


...

Toprağa daha yakın
Ve
Daha sadıktı
Coğrafyanın lanetinde
İnsana ölüm

...

Görenlerde bir ateş,
kendi içinde kül.
Dudağında geçmiş ahların alevi…
Kıyılarında üç beş çiçek,
zorla kondurarak baharı.

...

diyerek yazdım günlerce…
Devamını getiremedim, gelmedi.
Gözyaşlarım mı izin vermedi,
yoksa yaşanan acının derinliği mi—
bilmiyorum…

...