İlk o akşam gördüm onu. Kalabalığın içinde öylece duruyordu. Otobüs durağına yaslanmıştı. Aklında neler geçiyordu bilmiyordum ama öyle ürkek, öyle telaşlı bir hal içindeydi. Ne çok güzeldi ne de özellikle dikkat çekiciydi. Ama gözlerinde tanıdık bir şey vardı. İnsan bazen bir yabancıya bakar da ve içinden şöyle bir düşünce geçer ya. Sen de mi benim gibi hayalleri kırık birisin. İşte tam o bakışmaydı ilk göz göze gelişimiz. Günaydın dedi adam usulca. Günaydın dedi Kadın. Sonrasında klasik soruyu sordu Adam ona. “ Otobüs geçti mi?” Geçmedi dedi kadın.

Böyle başladı ilk konuşma. Bu neşeli ve zevkli yolculuk kadının ineceğin durağa kadar devam etti. İnsanlar genelde sevdikleri şeyleri anlatırlarmış ya. Nerelisin ile başlayan ve en sonunda Sevdiği müzikleri, yemediği yemeklere kadar gelen sorularla biter ya. Ama nedense onlar öyle yapmadı. Onlar yaralarından başladılar söze. Çocukluluklarının eksik kalan yerlerinden, yarım bırakılmış cümlelerden, geç kalmış özürlerden. Herkesin saklamaya çalıştığı şeyleri birbirlerine usulca bıraktılar. Garip olan şuydu. Acıları farklıydı ama sızısı aynı yerden geliyordu.


...

Toprağa daha yakın
Ve
Daha sadıktı
Coğrafyanın lanetinde
İnsana ölüm

...

Görenlerde bir ateş,
kendi içinde kül.
Dudağında geçmiş ahların alevi…
Kıyılarında üç beş çiçek,
zorla kondurarak baharı.

...

diyerek yazdım günlerce…
Devamını getiremedim, gelmedi.
Gözyaşlarım mı izin vermedi,
yoksa yaşanan acının derinliği mi—
bilmiyorum…

...

Ben ona yüreğim verdim vereli
Bir türlü karşılık vermedi yârim
Bilmeden günaha girdim gireli
Bir türlü karşılık vermedi yârim


...

Nice kadınlar gördüm
Kedi gibi,
Yarasını tükrüğüyle iyileştiriyordu
Tükrüğü bile kanlı olmasaydı....


...

Kelimeler dilimde zehir
Zihnim kalabalık
Masada kadehim yalnızlık
Sırtımdan indirdiklerim
Aklımdan attıklarım

...

Gel saklama kınında, şu paslı hançerini,
Titremesin ellerin, vur yâr, sinem senindir.
Aşkınla nakşetmişim, ben gönül defterini,
Muhabbet sarayını, kur yâr, sinem senindir.

...

Bu gece…
Yine sensizliğin dibine vurdum…
Bir kadeh koydum önüme,
Adını susturdum… kendimi konuşturdum…

...

ömür ikiye ayrılır
ilk yarısı öğrenmektir
sevmeyi ve beklemeyi
ve kaybetmeyi


...