Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"BİR ZAMANLAR MARİA..( II )" isimli şiir 18.6.2020 20:38:40 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
((( İKİNCİ VE SON BÖLÜM ((((((((((((((((((((((((((((((((( ((( BİR ZAMANLAR MARİA ))))))))))))))) ((((((((((((((((((((((((((((((((((((( )))))))))))))))))))))
Ben mi gittim uzaklara ey sevgili Mersin ! Yoksa sen mi gittin tersin tersin ? Lakin Maria’nın gidişiyle ben de sen de bittin ! Güney’den Batı’ya duyulmadı daha sesin Hangimizin talihsizliği girdi aramıza Ayrı ayrı yönler de kurbanı olduk sevgilinin... *** Son görüşüm olmuştu O sarhoş trenin penceresinde Maria ile senin Meğer Maria bize haber etmeden Dünyam hala kendisiyle doluyken Yetim bırakmıştı seni de beni de ülkesine dönerken… *** Ey Mersin !...Ey Maria ! Özlemlerimin baş köşesindesiniz siz hala Bir gün dönerse bana o sevgili Maria Gözlerim açık gitmeyeceğim öbür dünyaya Tekrar gidişinde hayat bana zindan olsa da… *** Keşke onunla geçen ömrün kıyıcığına ilişebilsem İkinizi de doyardım nerede yaşayıp nerede ölsem Sizlerin anıları geçerdi sonraki tüm hayatımın içinden Bir film şeridi gibi süzülüp gelirdiniz anıların dehlizlerinden Akdeniz güneşi içerdik Maria ile hep eskiden Hep birlikte palmiye gölgelerin de gezinirken… *** Maria gidince eski çaresizliklerim aklıma geldi Maria varken sanki, Benim yüreğim bile benim değildi Yüreğim amansız ayrılıkları göğüsleyerek buraya geldi Ben bunu yaşarken tek umut onun düşleriydi Maria’nın düşlerinin varlığı çünkü Benim dünya ile irtibatlı tek oksijenimdi… *** Altım Akdeniz’di, üstüm gök denizdi sen varken Maria Etraf yine eskisinden fazla Çılgınca sevdiğin o palmiyelerin kuşatmasında Hele olduğun zamanlar sen Mersin’in bağrın da Ancak bütünleşe biliyordum bu yalan dünyayla !… *** Ben sarı sıcaklı Güney’in o hayal aleminde Onun yürek beşiğinde sallanıyordum öyle Maria’nın varlığıyla bir o yana bir bu yana gide gele Akdeniz gözlü sevgili Maria sen gidince Simsiyah artık bu can simsiyah ben de Çünkü sen de kaldı ömrümün mavi rengi sen de *** Maria ve de Akdeniz O zamanlar yeni yeni beraberiz Hatta biziz ve daha çok bizbizeyiz Mersin’di buna tek şahidimiz Sycamore’nin güvertesiydi tanışma yerimiz Bir gün bir de anladık ki biz, Bütün güzelliklerin kölesiyiz !… *** Maviye boyamaya çabalardı geleceğimizi Akdeniz Maria’nın gözlerine çalardı düşlerimin de rengi Islak, derin, meltemli ve de nemli Bazen o mavi gözlerin içine sığdıramayıp kendimi Sensiz gezerdim ben o koskocaman Mersin’i… *** Bir gözleri ela kişiydim Akdeniz’le aranızda sadece Onlardan fazla yansırdı ama maviniz benim gözlerime Onlara bakarken arzu dolu süzmelerle Mavileşirdi gözlerim birden bire Üzüm üzüme bakar gibi ister istemez sanki benim de !… *** Maria’nın bakışlarını süzerdi hayran hayran elalarım Öyle ya, bunca mavi arasında ben neden ela kalayım ? Cinayet mavisi gibi olurdu onlara baka baka Adeta elalarım ! İki adet mavi vardı dünya da; Maria ile Akdeniz tanıdığım Üstelik ben bile mavi’ye ilticadan yanaydım… *** Maria bakışlarıyla yüreğimi döverdi ! Her bakışında gözlerimin ela kimliği iflas ederdi ! Elalarım gözlerimden silinip Kendisine esrarengiz giysiler giyerdi O’nun gözlerinin kıvılcımlarıyla, gözlerim öz rengini inkar ederdi !... *** Şimdi bakarken Maria’nın mavi yollarını sancım durulmaz Sarhoş dalgalardan ise insana hiç bir umut ışığı doğmaz Kim demiş erkekler ağlamaz Ağlar, hem de olmayan sabahlarca ağıtları susmaz Akreplerce, yelkovanlarca gözler kapanmaz O’nun bu veda kaçamağının yüzünden hıçkıra hıçkıra ! Gözler kan çanağına banmaktan yorulmaz Ve biliyorum ki büyük kaybeden bu ben asla iflah olmaz !… *** Gurur duyuyorum şimdi o gözyaşlarımla Aşkımın gücünü de öğretmiş olduğu için sonradan bana… Sen ey melek yüzlüm, sen ey Maria ! NE OLUR DÖNERSEN BİR GÜN BANA HANİ O MAVİ GÖZLERİN VAR YA; ONLARI MUTLAKA VE MUTLAKA, BEN DE BIRAKMAYI SAKIN UNUTMA ?!!!.......... ////////////////////////////////////////// //////////////////////////////////// ////////////////////////////// İSMAİL HAKKI GÜRCANOK ///////////////////////
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.