Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"sessiz veda" isimli şiir 12.8.2024 09:32:05 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
geceyi, şefkatinden yorgan yaptım üstüme yıldızlar bakacak gözlerime sen gibi kokunu da süründüm veda diye koynunda uyuyacağım...
sözlerin tükendiği o yerdeyim, biliyorum, şarkılar ah eder şair söyler, dil susar içimde anıların cıvıltısı en derinimde hâlâ izlerin var...
çaresi yok mutlak sondayız biliyorum...
sesin yankılanır... eskilerden; yüzeye çıkar hatıran... yıllar harman olmuşsa olmuş ne çıkar... saatleri şahit tutarken yorgun nefesine, meğer değişmiş çoktan, dilinde adım...
oysa ben, yine aynı ben, dizlerinde ''söz dinleyen'' içli çocuk... bir ilkbahar şarkısı genç, güzeller güzeli annem söyle bari söyle gidişine hangi kucakta ağlayayım
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.