Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"KİMSESİZ" isimli şiir 5.11.2019 16:29:24 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Ben susarım gece olur Anlamaz beni kimse Ellerim değmeden kanar yüreğim Yüreğim figan eder Duymaz kimse iniltilerimi
Gözyaşlarım düşerken toprağa Bir el uzanıp da silmez yanaklarımdan Hasret kalmışken sıcacık bir yuvaya Bir tekme daha gelir Düşerken soğuk kaldırımlardan
Kimseler görmez beni Bir şey söylesem duymazlar sesimi Ben ağlarken gülerler, iterler sağa sola Bir hatamı görmesinler, Kötek hemen kapı arkasında
Akılsızlar, aklıma akılsız der Tutar seni dünyaya deli ilan eder Sussam yanlış konuşsam günahmış Bağırsam deliyim, bağırmasam öleceğim
Siz, sizde kendinizi insan zannedersiniz Kalp denen şey sizde ise benim kalpsiz Akıl diyorlar demek yaptıklarınıza O halde aklınızda sizde kalsın İnsanlığınız da…
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.