Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"AŞKIN HİTABI BİR HECEDE..." isimli şiir 11.4.2019 18:18:52 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Örtüsünü kaybettim düşlerimin: Belli ki ayıp da ettim. Bir öğreti ve bir övünç misali Şiirleri darp ettim Esrikli bir nida vakti. Mısralardı içimde kaybolan Bendim aslında bentlerine hapsolan.
Aşkı savurdum ve avuttum kendimi: İhya edilesi ömrün şaibeli varlığıydı adeta Yıldızların nüansı. Şevk ile ölmeye çıktım yola Aşkla erdim sona. Muhabbeti afiliydi özlemin Öykündüğüm güzelliklerin nabzını da tuttum Bir seher vakti.
Vakitsiz sevip sevildim; Aşksız geçen ömre derdest hecelerden kılıf biçtim. Huda’mdı sırlarıma vakıf; Doğamdaki aşka rubailer imzaladığım. Bir dar geçitti yutamadığım zanlar Muteber varlığımda oysa kıyıma uğrayan Belki de hiçliğime yere göğe sığamadım Ama varlığıma severek ve inanarak vakıf olduğum.
Sanrılar çeşmesinde hüzün içtim bir Seda vakti Aşkı ölçtüm biçtim bir eda vakti Zamansız sevdim oysa Ama zamanla geçer sandım Ve daha çok sevdim zamanlı zamansız. Aşkı şakıyan bülbüllere güller serdim Yaylasına ömrün Naçar sevdalar ektim İndinde yüreğin serpilen tümceler Paha biçilmez umudun edasıyla Günbegün büyüyen üzünçler.
Şardı belki de şer; Serdi belli ki yetmedi özlem: Sandım ve sardım Aşkın hitabı bir hecede Varlığımı biçtim ve deştim içimdeki üçgeni. Köşelere serildim; Tıpasında öykündüğümün Tanısında savrulduğumun Yetisinde yetimliğimin bir harf ihlalini Daha savundum Hakkın nezdinde Ölümcül bir dirayet olsa da Kazam mübarek olsun diye Düştüm yollara.
Göğün müridi bir kuştum madem Bir kuşluk vakti uçurdum kelamı Arşı alaya çıkan hüsranı da bandım selamıma: Vardım sonunda hiçler durağına: İthaf ettiğim kimdi de Kimsesizliğimle kefil miydim İçimdeki mazeretlere? Sınandım sığamadığım kadar Yalandı tüm methiyeler Sevgi ise dermandı öksüz iklimlerin Kucağında savrulduğumun doğasında Mahcup bir edayla sustuğum.
Kelamdım keşke de kâmil bir kul olsaydım; Meramımı sunana duacıydım Sanrılar geçidinde topa tutuldu varlığım Sezdiğim kadar da sezgin bir rüyaydım: Tastamam düştüğüm aşkın rahmetine Haiz iken arındığım kadar da Ar’ıma düşkünlüğüm Hakkın katında.
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.