Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Ankara" isimli şiir 30.8.2019 15:26:40 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
[ italik ] seni hangi dilde özlesem tutuluyor kavuşmanın dili
[ /italik ] sarı benizli bir akşam alacasında incelikli bir yağmur yağıyor şehre rakı tadında kafası güzel bir yağmur
göğün kadehinden ağıt gibi dökülüyor yağmur taneleri ıslanıyor hüzün ıslanıyor şehrin patileri
bir pencerenin buğulu camına başımı yaslayıp bir inşaat işçisinden kaçıncı kezdir“[ italik ]dalımın inciri”[ /italik ]ni dinliyorum kahrım çatırdarken esmer türkülerin avazında Ankara nasılda yakışıyor ayrılığa
bir bilsen nasıl sadık çıktı bıraktığın acı ben kapıdan kovdum o bacadan girdi gidişin kan kokulu bir jilet gibi indi bileklerime avaz avaz bağırdım da duyuramadım sana sesimi
haritalardan yer beğendim de kendime gölgenin düştüğü bu şehri evim yurdum bildim
döşeğini içeride bırakan bir mahkum gibi gittim geldim gittim geldim de ne senden nede bu şehirden gidebildim
ne seni unuttum nede unutmanın kaypak bataklığına düştüm bakır çalığı gönlüm kalay tutmadı başka tenlerin sıcaklığında
son arzum diye seni diledim son mermim diye Ankarayı sürdüm silahıma
bu çöl artığı şehirde Rus ruleti oynar gibi hep seninle tetik düşürdüm alnıma
ah günahkar koynunda sevaplara girip omzunda ağladığım ilk kadın Ankara nasılda yakışıyor sana
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.